Διαδώστε το στυξ με αυτό το banner στην διεύθυνση http://www.styx.gr/

Και τώρα τι αναμένεται

από την συνάντηση
Μέρκελ - Μακρόν;
Με ικανοποίηση είδαν τα διεθνή Μέσα την επικράτηση του Εμανουέλ Μακρόν απέναντι στη ντζιιιιζ Μαρίν Λε Πεν…
Προτάσσουμε την "taz", επειδή αναφέρεται και στο ελληνικό πρόβλημα:
taz: «Ελπίδα της Ευρώπης – αντίπαλος της Μέρκελ».  Διαφορετικά οράματα για την Ευρώπη έχουν Μακρόν και Μέρκελ:
Η εφημερίδα taz εστιάζει στις διαφορές μεταξύ Α. Μέρκελ και Εμ. Μακρόν αναφερόμενη και στην αντιμετώπιση της Ελλάδας σε άρθρο με τίτλο «Ελπίδα της Ευρώπης – Αντίπαλος της Μέρκελ»: «Ο νέος πρόεδρος της Γαλλίας επιθυμεί τον εκδημοκρατισμό της Ευρωζώνης και ζητά νέες ιδέες για την μεταρρύθμιση της ΕΕ.
 Όμως για την Α. Μέρκελ και τον Β. Σόιμπλε ο ανταγωνισμός είναι σημαντικότερος από την αλληλεγγύη. (..) Πολλές φορές η καγκελάριος έχει ασκήσει βέτο στην αναδιάρθρωση της Ευρωζώνης. Και τίποτα δεν παραπέμπει σε αλλαγή της στάσης σε καιρό προεκλογικού αγώνα.
Ως υπουργός Οικονομίας ο Εμ. Μακρόν είχε αντιταχθεί σε μια αποπομπή της Ελλάδας από το ευρώ. H Α. Μέρκελ άφηνε για μεγάλο διάστημα τον Β. Σόιμπλε να απειλεί με Grexit.   Ακόμα και σήμερα ο γερμανός υπουργός εμφανίζεται ως σκληροπυρηνικός. Επιθυμεί την ίδρυση ενός Ευρωπαϊκού Νομισματικού Ταμείου, το οποίο να διασφαλίζει ότι η Ελλάδα θα συνεχίσει να βρίσκεται σε καθεστώς λιτότητας για πολλά ακόμα χρόνια.
  Ο Β. Σόιμπλε θέλει να επιβάλλει ελέγχους και στη Γαλλία. Όλα αυτά είναι ακριβώς τα αντίθετα από αυτά που επιθυμεί ο Εμ. Μακρόν, του οποίου τις επικρίσεις για τα πλεονάσματα του γερμανικού ισοζυγίου τρεχουσών συναλλαγών ούτε που θέλει να ακούει ο Β. Σόιμπλε. Κι ας είναι γνωστό ότι τα γερμανικά πλεονάσματα συμβάλλουν στα γαλλικά ελλείμματα με αποτέλεσμα να εντείνονται οι ανισότητες».
Deutsche Welle: Το κυρίαρχο ρεύμα της Γαλλίας ανέπνευσε με ανακούφιση
Ο Κεντρώος Emmanuel Macron επιβεβαίωσε τις προεκλογικές προβλέψεις και εκλέχτηκε πρόεδρος. Ωστόσο ορισμένοι από τους ψηφοφόρους έχουν συγκλονισθεί από την χωρίς προηγούμενο υποστήριξη που είχε η άκρα δεξιά.
O Emmanuel Macron κερδίζει την γαλλική προεδρία με αποφασιστική διαφορά (Τhe Guardian)
Ο Κεντρώος ανεξάρτητος με ποσοστό 66% έναντι 33% της χαμένης Marine Le Pen η ήττα της οποίας όμως, σημαδεύει ένα ιστορικά υψηλό για την άκρα δεξιά της Γαλλίας.
Ο ανεξάρτητος Μακρόν σαρώνει την ακροδεξιά Λε Πεν με 66% των ψήφων (ft.com)
Η ήττα της Λε Πεν σταματά την ευρωπαϊκή ακροδεξιά (washingtonpost.com)
«Η σαρωτική ήττα της φλογερής αντι-ευρωπαΐστριας  Μαρίν Λε Πεν από τον Κεντρώο Εμ. Μακρόν τον οποί προτίμησαν οι ψηφοφόροι με διαφορά δύο προς έναν αποτελεί δοκιμασία για τις δυνάμεις της άκρας δεξιάς. 
Παρά τις νίκες του Brexit και του Donald Trump η Δυτική Ευρώπη εκλέγει από τότε τους ευρωπαϊστές υποψήφιους για διακυβέρνηση αποκλείοντας έτσι την ακροδεξιά για χρόνια.
Ο Κεντρώος και πολιτικά νεόκοπος  Μακρόν, αποφασιστικά θριαμβεύει της ακροδεξιάς αντιπάλου του  (nytimes.com)
Η νίκη του κ. Μακρόν προσέφερε ουσιαστική ανακούφιση στην Ευρωπαϊκή Ένωση από την οποία η κα Λε Πεν απειλούσε να φύγει.
Νέα αρχή για την Γαλλία (cnn.com)  Το Παρίσι ανέπνευσε με αναστεναγμό ανακούφισης καθώς ο Μακρόν αποκτά την κεντρική σκηνή με σαρωτικήνίκη (The Times)
Ο Εμ. Μακρόν κέρδισε την γαλλική προεδρία χτες τη νύχτα, συντρίβοντας την Μαρίν Λε Πεν, την ακροδεξιά υποψήφια, μετά από σκληρή προεκλογική διαμάχη που σήμανε το τέλος δεκαετιών διακυβέρνησης για τα κόμματα του κατεστημένου.
Ο 39χρονος κ. Μακρόν, ευρωπαϊστής που μπήκε στον προεκλογικό αγώνα χωρίς προηγούμενη εμπειρία, είναι ο νεότερος ηγέτης για τη Γαλλίααπό την εποχή του Ναπολέοντα Βοναπάρτη στα 1799.
“Economist” : Οι ιδέες του νέου Γάλλου προέδρου διαμορφώθηκαν στην πόλη της καταγωγής του 
O “Economist”, γράφει πως όταν η ιστορία γράψει για την αξιοθαύμαστη, άνοδο του Εμανουέλ Μακρόν θα αρχίζει από την πόλη της καταγωγής του την Αμιέν.Στην αιματοβαμένη πεδιάδα των πολεμικών πεδίων του Σομ. Προφανώς που αποτέλεσε έμπνευση για την διαμόρφωση της προεκλογικής τους εκστρατείας, που τον κατέστησε το νεότερο πρόεδρο της Γαλλίας».
Μακρόν, ένας δύσκολος φίλος για τη Μέρκελ (D W)

Θα είναι αρκετά ισχυρό το δίδυμο Μέρκελ-Μακρόν για την επανεκκίνηση της Ευρώπης; Ο νέος γάλλος πρόεδρος πάντως δεν συμμερίζεται τη δογματική δημοσιονομική πολιτική του Β. Σόιμπλε και ζητά αλλαγές.

Μέρκελ και Σόιμπλε σε οικογενειακή φωτογραφία με τον Μακρόν τότε υπουργό Οικονομικών του Ολάντ.
  Ήταν ένα εκλογικό πάρτι στην έδρα του Χριστιανοδημοκρατικού Κόμματος στο Βερολίνο για δύο νικητές. Από τη μια τον Εμμανουέλ Μακρόν ως νέο πρόεδρο της Γαλλίας. Αλλά και τον Ντάνιελ Γκίντερ, τον νικητή των τοπικών εκλογών στο κρατίδιο Σλέσβιχ-Χόλσταϊν, έναν «άγνωστο» που κατάφερε παρ' όλα αυτά να «γονατίσει» τον πρωθυπουργό του κρατιδίου, τον Τόρστεν Άλμπιχ από το Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα. 
Ήταν η δεύτερη ήττα του SPD σε τοπικό επίπεδο, που πόνεσε πολύ το κόμμα, ιδιαίτερα τον υποψήφιο καγκελάριο Μάρτιν Σουλτς.
 
Ισχυρότερο δίδυμο «Μερκομακρόν»;
  Η διπλή αυτή χαρά της καγκελαρίου έκανε πολλούς να ισχυριστούν ότι η πραγματική νικήτρια της βραδιάς ήταν η Άγκελα Μέρκελ, η οποία βαδίζει πλέον σταθερά και με μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση στην επόμενη και πιο κρίσιμη τοπική αναμέτρηση, αυτή στη Ρηνανία-Βεστφαλία την ερχόμενη Κυριακή, 14 Μαΐου. 
 Αν και δεν έχει ακόμη κριθεί κάτι, η Μέρκελ επενδύει στη συνεργασία με τον Μακρόν και μετά τις βουλευτικές εκλογές στη χώρα της, τον οποίο στήριξε ανοιχτά αφότου αποκαλύφθηκε το σκάνδαλο αργομισθίας της συζύγου του Φιγιόν. 
  Γνωρίζοντας ότι το τελευταίο  διάστημα ήταν απομονωμένη στην Ευρώπη, η Γερμανίδα καγκελάριος προσβλέπει σε έναν ισχυρό Γάλλο πρόεδρο, σε έναν ισχυρό, αξιόπιστο και αποτελεσματικό ευρωπαίο εταίρο, για να τεθεί και πάλι σε κίνηση η γερμανογαλλική ατμομηχανή μετά το τέλμα ενός αδύναμου δίδυμου «Μερκοζί» και το ακόμη πιο αδύναμο  «Μερκολάντ».
Ο αποχωρών Φρανσουά Ολάντ, ο οποίος απόψε αποχαιρετά τη Μέρκελ στο Βερολίνο, δεν στήριξε τις γερμανικέες ευρωπαϊκές προοπτικές στο βαθμό που ήθελε η καγκελάριος, αλλά ούτε και την προσφυγική πολιτική της. 
Η καγκελάριος ελπίζει τώρα ότι η «φρεσκάδα» που κομίζει ο Μακρόν στην πολιτική θα δώσει νέα ώθηση στα σχέδια αναδιαμόρφωσης του ευρωπαϊκού οικοδομήματος. Και εδώ βρίσκεται το πρόβλημα.
Πιο ευέλικτος από τον Σόιμπλε
Ο Μακρόν δεν θα είναι ένας εύκολος φίλος για τη Γερμανία. Δεν πρόκειται να γίνει χειροκροτητής της γερμανικής ευρωπαϊκής πολιτικής, δεν συμμερίζεται τον φετιχισμό του Σόιμπλε στο δόγμα των ισοσκελισμένων προϋπολογισμών.
Ακόμη,  έχει ήδη επικρίνει τα υπερβολικά εμπορικά πλεονάσματα της Γερμανίας και ζητά μεταρρυθμίσεις στις οποίες το Βερολίνο είναι βέβαιο ότι δεν πρόκειται να συναινέσει, όπως μιαν οικονομική και νομισματική ένωση με έναν ευρωπαίο υπουργό Οικονομικών, κοινοτική διαχείριση των χρεών και έναν ενιαίο προϋπολογισμό για την ευρωζώνη.
Όλα αυτά είναι αδιανόητα για τον Σόιμπλε και τη Μέρκελ. Εάν μάλιστα ο Σόιμπλε παραμείνει υπουργός Οικονομικών και την επόμενη τετραετία, δεν υπάρχει περίπτωση να δεχθεί να παραδώσει τα κλειδιά του υπουργείου του στις Βρυξέλλες, όπως εύστοχα παρατηρεί το Spiegel Online.
«Να πάψουμε να κουνάμε το δάχτυλο»  
  Διαφορετικό προδιαγράφεται το σκηνικό, εάν στις βουλευτικές εκλογές του Σεπτεμβρίου κερδίσουν οι γερμανοί Σοσιαλδημοκράτες και σχηματίσουν κυβέρνηση υπό την ηγεσία τους. 
  Χθες βράδυ ο Γερμανός υπουργός Εξωτερικών Ζίγκμαρ Γκάμπριελ, ο οποίος διατηρεί στενές σχέσεις με τον Μακρόν από παλαιότερες εποχές αλλά συνεργάστηκαν και ως υπουργοί Οικονομίας, έκανε δηλώσεις που θα πρέπει να προκάλεσαν ικανοποίηση στο Παρίσι και  τις χώρες του ευρωπαϊκού νότου. Υποστήριξε στο δεύτερο δημόσιο κανάλι ZDF ότι «θα πρέπει να πάψουμε να κουνάμε το δάχτυλο ως δάσκαλοι στους Γάλλους για τα ελλείμματα και να τους βοηθήσουμε ως χώρα με ισχυρή οικονομία σε κοινές επενδύσεις».
Είπε επίσης 
# ότι η Γερμανία όχι μόνο δεν έχασε από την κρίση, αλλά έχει επωφεληθεί από αυτήν,
#  ότι στη δημοσιονομική πολιτική δεν μπορεί να έχει προτεραιότητα μόνο η λιτότητα,
#  ότι ο Μακρόν χρειάζεται χρόνο για να περιορίσει τα γαλλικά ελλείμματα και ότι έλλειμμα ύψους 0,5% κοστίζει λιγότερο από μια πρόεδρο Λεπέν.
 Από τις δηλώσεις αυτές, γίνεται σαφές ότι οι γερμανοί Σοσιαλδημοκράτες προσπαθούν να κεφαλαιοποιήσουν για λογαριασμό τους τη νίκη Μακρόν προαναγγέλλοντας ψήγματα μιας άλλης ευρωπαϊκής πολιτικής, που μένει να αποδειχθεί εάν θα μετουσιωθεί σε «στροφή».
Subscribe in a reader Facebook page Follow me