Διαδώστε το στυξ με αυτό το banner στην διεύθυνση http://www.styx.gr/

    Τι θα συμβεί αν το Ιράν
          σε αντίποινα
  κλείσει τα στενά του Ορμούζ;
  Την προηγούμενη εβδομάδα, οι πολιτικές εξελίξεις στην Βενεζουέλα -με την αποτυχημένη απόπειρα πραξικοπήματος- κυριαρχούσαν στα διεθνή Μέσα. Επίκεντρο οι πολεμοχαρείς δηλώσεις του Αμερικανού υπουργού Εξωτερικών Μάικ Πομπέο: «Αν αυτό απαιτείται τότε οι ΗΠΑ θα αναλάβουν δράση».
  Ταυτόχρονα, ο Τζον Μπόλτον προειδοποιούσε τον Βλαντίμιρ Πούτιν με το νόημα του αρχέγονου «δόγματος   Monroe»: «Αυτό είναι το δικό μας ημισφαίριο. Εκεί που οι Ρώσοι δεν θα έπρεπε να παρεμβαίνουν»…
  Όταν τα πράγματα δεν πήγαν όπως τα είχε σχεδιάσει η Ουάσινγκτον στην Βενεζουέλα, το ενδιαφέρον μεταφέρθηκε πάλι στη Μέση Ανατολή.
  Ο Μπόλτον διέταξε την αποστολή αμερικανικής αρμάδας με επικεφαλής τη ναυαρχίδα του στόλου, το αεροπλανοφόρο Abraham Lincoln με κατεύθυνση τη Μέση Ανατολή, προκειμένου να στείλει «σαφές και αδιαμφισβήτητο μήνυμα στο ιρανικό καθεστώς ότι οποιαδήποτε επίθεση εναντίον των συμφερόντων των Ηνωμένων Πολιτειών ή εκείνων των συμμάχων τους θα αντιμετωπιστεί με ανελέητη ισχύ».
  Για ποια «επίθεση» μιλούσε ο Μπόλτον; Μα φυσικά αναφερόταν στην μυστική προειδοποίηση από το  Ισραήλ  για  «επικείμενο ιρανικό πλήγμα στα συμφέροντα των ΗΠΑ στο Ιράκ».
 Την σκυτάλη πήρε Ο Μάικ Πομπέo ο οποίος  συμπλήρωσε : « Θα καταστήσουμε τους Ιρανούς υπεύθυνους για οποιαδήποτε επίθεση εναντίον των αμερικανικών συμφερόντων ... Ακόμη κι αν πραγματοποιηθεί από κάποιους τρίτους είτε πρόκειται για ομάδα πολιτοφυλάκων Σιιτών ή από Χούθι (στην Υεμένη) ή  Χεζμπολά (του Λιβάνου).  Θα θεωρήσουμε την ιρανική ηγεσία άμεσα υπεύθυνη γι' αυτό».
  Μεγάλο μέρος της «εκστρατείας μέγιστης πίεσης» της κυβέρνησης Donald Trump εναντίον του Ιράν αφορά στην απόφασή της να μην παραταθεί η απαλλαγή που επέτρεπε σε οκτώ έθνη - συμπεριλαμβανομένης της Κίνας, της Ινδίας και της Τουρκίας και της Ελλάδας  - να εισάγουν περιορισμένες ποσότητες ιρανικού πετρελαίου.
  Ο προεδρικός σύμβουλος εθνικής ασφάλειας John Bolton και ομάδα γερουσιαστών στο Κογκρέσο της πτέρυγας των «ιεράκων» υποχρέωσαν την κυβέρνηση του Tραμπ να ακυρώσει τρεις βασικές απαλλαγές που είχαν εκδοθεί τον Νοέμβριο του 2018, όταν οι Ηνωμένες Πολιτείες επανέφεραν  κυρώσεις στο Ιράν.
  Ένα χρόνο μετά την αποχώρηση των Ηνωμένων Πολιτειών από το Κοινό Ολοκληρωμένο Σχέδιο Δράσης (JCPOA), το Ιράν ανακοίνωσε ότι δεν θα τηρήσει πλέον όλους τους όρους της πυρηνικής συμφωνίας του 2015.
  Οι παρεκκλίσεις αυτές αφορούν τεχνικές εργασίες για το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν που απαιτούνται βάσει των όρων της συμφωνίας (επί προεδρίας Ομπάμα) του Κοινού Ολοκληρωμένου Σχεδίου Δράσης (JCPOA) και καλύπτουν δραστηριότητες σε τρεις τοποθεσίες ιρανικών πυρηνικών εγκαταστάσεων στο  Fordow, στο Arak και στο Bushehr.
(Γενική άποψη της μονάδας βαρέος ύδατος του Αράκ, 120 μίλια νοτιοδυτικά της Τεχεράνης)
  Στόχος αυτής της συνεργασίας είναι η  από κοινού  προσπάθεια για σημαντική μείωση των κινδύνων διάδοσης των πυρηνικών όπλων.
Στο Αράκ οι εργασίες θεωρούνται απαραίτητες προκειμένου να μπορέσει το Ιράν να επανασχεδιάσει τον αντιδραστήρα έρευνας βαρέως ύδατος για να στηρίξει την ειρηνική , όπως ισχυρίζεται, πυρηνική έρευνα και την παραγωγή ραδιοϊσοτόπων για ιατρικούς και βιομηχανικούς σκοπούς».
 Ο προτεινόμενος επανασχεδιασμένος αντιδραστήρα του Αράκ θα περιόριζε τις δυνατότητες για την ανάπτυξη πλουτωνίου η πυρηνική βόμβα.
  Η υπόγεια εγκατάσταση εμπλουτισμού ουρανίου στο Fordow μετατρέπεται σε «Πυρηνικό και Τεχνολογικό Κέντρο Φυσικής». Στόχος είναι να διατηρηθεί η εγκατάσταση εμπλουτισμού  ουρανίου πιο  επιφανειακός και επομένως πιο ευάλωτος σε ενδεχόμενη επίθεση από αέρος.
 Στο Bushehr, ο τόπος κατασκευής ενός ρωσικού πυρηνικού σταθμού ηλεκτροπαραγωγής που τέθηκε σε λειτουργία το 2011, η απαλλαγή είναι απαραίτητη για να επιτρέψει στο Ιράν να συνεχίσει να αγοράζει τα απαιτούμενα καύσιμα προκειμένου να λειτουργήσει τον αντιδραστήρα και να παράγει ηλεκτρική ενέργεια.
  Η απόφαση για την ανάκληση των απαλλαγών για πολιτική πυρηνική συνεργασία θα αποτελούσε ίσως την πιο άμεση επίθεση των ΗΠΑ στην συμφωνία για τα πυρηνικά του Ιράν, JCPOA, μέχρι σήμερα.
  Για το λόγο αυτό, ο υπουργός Εξωτερικών Mike Pompeo και άλλοι αξιωματούχοι της κυβέρνησης Trump, υποστηρίζουν τη συνέχιση των οικονομικών αντιποίνων τους, παρά την αντίθεση  ευρωπαϊκών  κυβερνήσεων.
Η ανάκληση των απαλλαγών, αλλά και η απόφαση του Ιράν να αποχωρήσει από βασικές προϋποθέσεις που έθετε η συμφωνία,  έχει ακόμη πιο σοβαρές συνέπειες για το μέλλον της JCPOA.
Γιατί υπάρχει εχθρότητα ΗΠΑ και Ιράν;
  Οι εντάσεις μεταξύ Ουάσινγκτον και Τεχεράνης, μπορούν να αναχθούν στην ισλαμική επανάσταση του Ιράν το 1979, η οποία ανέτρεψε τον φιλοδυτικό σάχη και καθιέρωσε στη θέση του ένα ριζοσπαστικό αντι-αμερικανικό καθεστώς.
  Ο Πρόεδρος Τραμπ τηρεί ιδιαίτερα σκληρή γραμμή προς το Ιράν από τότε που ανέλαβε καθήκοντα το 2016.
Η κυβέρνησή του θέλει να επαναδιαπραγματευτεί την πυρηνική συμφωνία και να διευρύνει το πεδίο εφαρμογής της έτσι ώστε να περιορίσει το πρόγραμμα βαλλιστικών πυραύλων του Ιράν και τις "επικίνδυνες" δραστηριότητες στη Μέση Ανατολή.
  Για τον πρόεδρο Τραμπ, η επιθετική πολιτική απέναντι στην Τεχεράνη του επιτρέπει να ακούγεται σκληρότερος στην παγκόσμια   από τον προκάτοχό του, Μπαράκ Ομπάμα, ο οποίος, όπως πιστεύει, «υπέγραψε μετά τις χειρότερες διαπραγματεύσεις στην ιστορία την πυρηνική συμφωνία με το Ιράν».
  Του δίνει τη δυνατότητα να καθησυχάσει ταυτόχρονα τους Άραβες του Κόλπου και το Ισραήλ. 
  Ταυτόχρονα, στέλνει προειδοποιητικό μήνυμα στην Τεχεράνη για την πολιτική  της στην περιοχή, την οποία η Ουάσιγκτον θεωρεί αντίθετη προς τα συμφέροντα των ΗΠΑ. (πχ  ‘πρόβλημα’ Συρία).
  Η εξωτερική πολιτική της κυβέρνησης Τραμπ  στη Μέση Ανατολή,  εξακολουθεί να βρίσκεται σε εξέλιξη, υποστηρίζουν πολλοί σχολιαστές. 
  Σε μεγάλο βαθμό πρόκειται για τελετουργικό, της αμερικανικής προεδρίας να βρέχει ένα δάχτυλο και στα ύδατα της Μέσης Ανατολής. 
Αντιδρά η Ευρώπη
 Η ΕΕ έχει δεσμευτεί να διατηρήσει την πυρηνική συμφωνία με το Ιράν και να το βοηθήσει να αποφύγει τις οικονομικές κυρώσεις των ΗΠΑ.
  Αυτό υποστήριζαν διπλωμάτες της Ευρώπης καθώς και ότι η ΕΕ δεν πρόκειται να λυγίσει στην τήρηση της συμφωνίας  JCPOA παρά τα αμερικανικά τελεσίγραφα. 
  Παρ΄όλο που την Τετάρτη η Τεχεράνη είχε ανακοινώσει πως «δεν θα δεσμεύεται πλέον από ορισμένους όρους της πυρηνικής συμφωνίας του 2015, , και μπορεί να προβεί σε περαιτέρω ανατροπή σε 60 ημέρες, εκτός εάν οι ευρωπαίοι που την συνυπογράφουν τηρήσουν τις υποσχέσεις τους στο Ιράν.
  Τα μέλη της ΕΕ δεσμεύθηκαν να δημιουργήσουν έναν ειδικό χρηματοοικονομικό μηχανισμό που θα επέτρεπε να γίνονται επιχειρήσεις στο Ιράν χωρίς να βρίσκονται υπό την συνεχή παρακολούθηση των ΗΠΑ, κάτι που απειλεί όσους έχουν με τους Ιρανούς  οικονομικές σχέσεις.
Τι θα συμβεί αν το Ιράν σε αντίποινα κλείσει το στενό του Ορμούζ;
  Το Στενό του Ορμούζ είναι μία από τις πιο κρίσιμες θαλάσσιες λωρίδες στον κόσμο σήμερα και το διασχίζουν περίπου 18,5 εκατομμύρια βαρέλια ενεργειακών ακατέργαστων και εξευγενισμένων προϊόντων την ημέρα. Κάτι που αντιπροσωπεύει περίπου το 20% του συνόλου του πετρελαίου που παράγεται παγκοσμίως. 
  Υπάρχει οικουμενική συναίνεση μεταξύ των αναλυτών ενέργειας ότι κάθε κλείσιμο των στενών αυτών,  θα έχει ως αποτέλεσμα καταστροφικές συνέπειες για την παγκόσμια οικονομία. 
  Η προσπάθεια εκ μέρους της κυβέρνησης Τραμπ να τερματίσει την ικανότητα του Ιράν να εξάγει πετρέλαιο βασίζεται στην ψευδή ιδέα ότι ο υπόλοιπος κόσμος θα υποχωρήσει σ΄αυτή την αμερικανική πολιτική.  
  Η προσπάθεια της κυβέρνησης Τραμπ να μειώσει τις εξαγωγές πετρελαίου του Ιράν στο μηδέν, οδηγεί σε νέα, κρίσιμη φάση, με τις Ηνωμένες Πολιτείες να αρνούνται να παρατείνουν τις απαλλαγές που είχαν χορηγήσει πριν από έξι μήνες σε οκτώ χώρες, όπως την Κίνα, την Ινδία, την Τουρκία, την Ελλάδα την Ιαπωνία και τη Νότια Κορέα, να αγοράζουν ιρανικό πετρέλαιο. Αυτό σημαίνει ότι, από την 1η Μαΐου, κάθε έθνος που αγοράζει πετρέλαιο από το Ιράν θα υποβληθεί σε κυρώσεις από τις ΗΠΑ.
 Από στρατιωτική άποψη, η συζήτηση σχετικά με την ικανότητα του Ιράν να κλείσει το Στενό του Ορμούζ και η  ικανότητα των Ηνωμένων Πολιτειών να ανταποκριθούν σε παρόμοια απειλή δεν είναι ασφαλής. Ουδεμία ασφαλιστική εταιρεία θα καλύψει πετρελαιοφόρο που επιδιώκει να διέλθει αμφισβητούμενα νερά. 
  Ο οικονομικός αντίκτυπος του κλεισίματος θα είναι άμεσος, καταστροφικός και συνεχής. 
  Ακόμη και αν οι Ηνωμένες Πολιτείες επικρατούσαν σε στρατιωτική σύγκρουση για το Στενό του Ορμούζ (που δεν είναι βέβαιο ότι θα το έπρατταν), οποιαδήποτε νίκη θα ήταν πύρειος, με τις Ηνωμένες Πολιτείες να θυσιάζουν την εθνική οικονομική υγεία αλλά και του υπόλοιπου κόσμου, σε μια μεταβολή που δεν προάγει το εθνικό συμφέρον.
 
(https://www.al-monitor.com, ΒΒC , RT, the American Conservative και informationclearinghouse.info)
 
 
 
 
Subscribe in a reader Facebook page Follow me