Διαδώστε το στυξ με αυτό το banner στην διεύθυνση http://www.styx.gr/

 Έχει αρχίσει η προσπάθεια
επιβολής ηθικών αξιών…
Εκείνοι που σπάνια ήταν ο στόχος του οργανωμένου αστυνομικού γκάνγκστερισμού για άλλη μια φορά διδάσκουν όσους εφαρμόζουν αντίστοιχες μεθόδους το πώς να ανταποκριθούν καλύτερα σε αυτές.
Να είστε ειρηνικοί, ζητούν, καθώς οι διαδηλωτές αλωνίζουν στη Μινεάπολη και σε ολόκληρη τη χώρα ως απάντηση στη δολοφονία του Τζορτζ Φλόιντ. 
Γιατί προφανώς, όταν οι λευκοί λένε, «διαμαρτυρηθείτε ειρηνικά», εννοούν «σταματήστε να διαμαρτύρεστε. Όλα είναι καλά, δεν υπάρχει κάτι να δείτε εδώ».
Λένε ακόμη  ότι μεγάλο μέρος της λευκής Αμερικής θεωρεί σκόπιμο να δώσει διαλέξεις στους μαύρους για τα κακά της βίας, ενώ απολαμβάνουν την εθνική γενναιοδωρία για την οποία διεκδικούν την κατοχή αποκλειστικά το αποτέλεσμα τούτο. 
Σα να υπενθυμίζουν ότι ο Τζωρτζ Ουάσιγκτον δεν ήταν ασκούμενος της παθητικής αντίστασης. Ούτε οι πρώτοι άποικοι ούτε οι ιδρυτές του αμερικάνικουέθνους εντάσσονται στην παράδοση του Γκάντι. 
Υπήρχαν μόνο όπλα, πάρα πολλά όπλα.
Ακόμη και στη σύγχρονη εποχή, η ιδέα ότι κάποιοι πιστεύουν στη μη βία ή έχουν καλά διαμορφωμένη αντίθεση στιε ταραχές αμφισβητείται από τα στοιχεία. Πράγματι, οι λευκοί προκαλούν ταραχές για πολύ λιγότερο νόμιμους λόγους από εκείνους για τους οποίους οι Αφροαμερικανοί μπορεί να αποφασίσουν να σηκώσουν ένα τούβλο, μία πέτρα ή ένα μπουκάλι.
Μακριά από τον ερασιτεχνικό χουλιγκανισμό, οι ταραχές των λευκών είναι πιο βίαιες υποθέσεις και είναι γνωστό ότι θέτουν σε κίνδυνο την ασφάλεια και τη ζωή των αστυνομικών, όπως και η περίφημη ταραχή του 1998 στο Πανεπιστήμιο της Ουάσιγκτον. 
 
Είκοσι δύο χρόνια αργότερα, όλοι περιμένουν οι ακαδημαϊκοί να ξεσηκωθούν για τις παθολογίες αυτών των λευκών, των οποίων η κουλτούρα δυσλειτουργίας τους διδάχθηκε από τις αγροτικές οικογένειές τους και συμβολίστηκε από την αναγνωρίσιμη ενδυμασία συμμοριών με τα γυρισμένα προς τα πίσω καπέλα μπέιζμπολ. 
Επιστροφή στο παρόν: Το να μιλάμε για βία που γίνεται από μαύρους χωρίς να μιλάμε τόσο πολύ για την γενίκευση της βίας είναι κάτι διεστραμμένο. 
Και βία, δεν εννοείται απλώς η βιαιότητα της αστυνομίας. Αλλά τη διαρθρωτική βία των περισσότερων λευκών, αλλά η οποία έχει δημιουργήσει τις ευρύτερες συνθήκες στις μαύρες κοινότητες κατά των οποίων αυτοί που ζουν εκεί τώρα επαναστατούν.
 
Ας θυμηθούμε, εκείνα τα μέρη στα οποία αναφερόμαστε ως «γκέτο» πως δημιουργήθηκαν όχι από τους ανθρώπους που ζουν σε αυτά. Σχεδιάστηκαν ως στρατόπεδα συγκέντρωσης εντός των οποίων θα περιείχαν φτωχά άτομα μαύρου χρώματος. 
Οι γενιές των διακρίσεων στέγασης τα δημιούργησαν, όπως και οι δεκαετίες λευκών ταραχών ενάντια σε μαύρους, όποτε μετακινούνταν σε λευκές γειτονιές. Δημιουργήθηκαν από την αποβιομηχανοποίηση και την εξάπλωση των καλά αμειβόμενων κατασκευαστικών εργασιών στο εξωτερικό.
Σύμφωνα με τον Δρ. Samuel Cartwright, πολύ σεβαστό γιατρό του 19ου αιώνα, η δουλεία ήταν ένα τόσο καλός θεσμός που κάθε μαύρος που προσπάθησε να ξεφύγει από την αγαπημένη του αγκαλιά πρέπει να πάσχει από ψυχική ασθένεια. 
Αυτήν την περίπτωση, ο Cartwright ονόμασε «Drapetomania», μια ασθένεια που θα μπορούσε να θεραπευτεί διατηρώντας τον υποδουλωμένο σε «παιδική κατάσταση» και χρησιμοποιώντας τακτικά «ήπιο μαστίγιο».
Όταν οι λευκοί ερωτούν, "γιατί είναι τόσο θυμωμένοι και γιατί μερικοί από αυτούς λεηλατούν;" γνωρίζουν τις απαντήσεις σε αυτές τις ερωτήσεις. Αλλά, αποκαλύπτουν την πνευματική τους γυμνότητα, την περιφρόνησή τους για την αλήθεια, την εντελώς ιστορική κατανόηση της κοινωνίας. 
Δεν χρειάζεται να γνωρίζουμε πολλά για τις δυνάμεις που έχουν καταστρέψει τόσες πολλές μαύρες ζωές, πολύ πριν κάποιος  στη Μινεάπολη αποφάσιζε να επιτεθεί σε αστυνομικό τμήμα.
Για παράδειγμα, ο καθηγητής Ιστορίας του Πανεπιστημίου της Αλαμπάμα Raymond Mohl επισημαίνει ότι μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του 1960, σχεδόν 40.000 οικιστικές μονάδες ετησίως κατεδαφίστηκαν σε αστικές κοινότητες (κυρίως λόγω χρώματος) για να ανοίξουν δρόμους για διακρατικούς αυτοκινητόδρομους. 
Άλλες 40.000 καταστράφηκαν ετησίως ως μέρος της λεγόμενης «ανανέωσης» των πόλεων, η οποία διευκόλυνε τη δημιουργία χώρων στάθμευσης, πάρκων γραφείων και εμπορικών κέντρων σε χώρους εργασίας εργατικής τάξης και χαμηλού εισοδήματος.
 
Την ίδια στιγμή που η μαύρη και καφετιά κατοικία καταστράφηκε, εκατομμύρια λευκές οικογένειες προμηθεύονταν δάνεια με εγγύηση από το κράτος που ήταν σχεδόν εντελώς εκτός ορίου για τους έγχρωμους ανθρώπους αποκλειστικά για όσους ζούσαν στα προάστια όπου μόνο σε λευκούς επιτρεπόταν να εγκατασταθούν.
Subscribe in a reader Facebook page Follow me