Οι δισταγμοί της Τεχεράνης
Ούτε η ισραηλινή κυβέρνηση ούτε η κυβέρνηση Τραμπ έχουν κηρύξει επίσημα πόλεμο εναντίον του Ιράν, αλλά η ρητορική του καθενός έχει σταματήσει λίγο πριν από μια τέτοια διακήρυξη.
  Η κυβέρνηση Τραμπ κατέστησε σαφή την πρόθεσή της να επιβάλει όσο το δυνατόν περισσότερο τρόμο στο Ιράν, συμπεριλαμβανομένων, ενδεικτικά, των οικονομικών κυρώσεων.
  Η ογκώδης ρητορική της κυβέρνησης του Ισραηλινού πρωθυπουργού Νετανιάχου για το Ιράν ήταν εξίσου εχθρική με όσα θίγει η Ουάσινγκτον ή με ό,τι έρχεται σε αντίθετη κατεύθυνση από την Τεχεράνη.
  Σειρά βίαιων επιθέσεων, που αφορούσαν σε εκρήξεις και πυρκαγιές, πλήττουν το Ιράν. Τα περιστατικά ήταν πολύ συχνά και έντονα για να είναι τυχαία ατυχήματα. Αποτελούν μέρος οργανωμένης προσπάθειας.
  Δεν υπάρχει λάθος για το τι ακριβώς συμβαίνει. Δεν πρόκειται για σύνολο δράσεων τύπου «σύντομα πόλεμος», όπως θα το έλεγαν ορισμένοι. Είναι πολεμικές ενέργειες.
  Σίγουρα πρέπει να ανησυχούμε για την κλιμάκωση της σύγκρουσης σε κάτι τόσο μεγάλο που όλοι θα το ονόμαζαν πόλεμο. Αλλά αυτό δεν έχει ακόμη συμβεί.
  Πάντως, οι περιστάσεις δείχνουν έντονα, όπως αντανακλάται, είτε τον έναν είτε και τους δύο υπόπτους: Την κυβέρνηση Νετανιάχου στο Ισραήλ και την κυβέρνηση Τραμπ στις Ηνωμένες Πολιτείες.
  Και οι δύο ύποπτοι έχουν ιστορικό που δείχνει τον ίδιο τρόπο.
  Η πιο ευδιάκριτη σχετική πράξη από την κυβέρνηση Τραμπ ήταν η δολοφονία τον Ιανουάριο, με πύραυλο από αεροπλάνο στο αεροδρόμιο της Βαγδάτης, του Κασέμ Σολεϊμάνι, μία από τις σημαντικότερες πολιτικές και στρατιωτικές προσωπικότητες στο Ιράν.
  Το ισραηλινό ρεκόρ επιθετικών ενεργειών εναντίον του Ιράν έχει συμπεριλάβει σειρά δολοφονιών Ιρανών πυρηνικών επιστημόνων. Αυτές οι δολοφονίες ήταν μέρος μεγαλύτερης, μακρόχρονης ισραηλινής εκστρατείας δολοφονιών σε όλη τη Μέση Ανατολή.
   Αυτή η εκστρατεία έχει ακόμη μεγαλύτερο ισραηλινό ρεκόρ ενεργειών σε ολόκληρη την περιοχή - συμπεριλαμβανομένων, τα τελευταία δύο χρόνια, αρκετών αεροπορικών επιθέσεων στη Συρία.
  Αν και οι τρέχουσες πολεμικές ενέργειες δεν έχουν κηρυχθεί επισήμως, πρέπει να αξιολογηθούν με τα ίδια πρότυπα με αυτά που έχουν.
Σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο και τον Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών, ο πόλεμος θα μπορούσε να δικαιολογηθεί μόνο σε αυτοάμυνα ως απάντηση ή πιθανή πρόληψη επίθεσης από την άλλη κατεύθυνση.
  Αυτή όμως δεν είναι η τρέχουσα κατάσταση με το Ιράν. Δεν υπάρχει ένδειξη ότι το Ιράν πρόκειται να επιτεθεί είτε στο Ισραήλ είτε στις Ηνωμένες Πολιτείες.
  Επειδή, εκτός του ότι το Ιράν δεν μπορεί να αντιμετωπίσει στρατιωτικά τους εν λόγω εχθρούς του, θα ήταν ανόητο για τους Ιρανούς ηγέτες να σχεδιάσουν παρόμοια επίθεση.