Μετά το κλείσιμο του σχολείου

άνοιξαν μουσείο

λαογραφικής παράδοσης

Ο πρόεδρος του πολιτιστικού συλλόγους Λειβαρτζινών και εμπνευστής του λαογραφικού μουσείου Παναγιώτης Φράγκος

  Πόσοι από μας γνωρίζουμε πως υπάρχει ένα ορεινό χωριό, στις πλαγιές του Ερύμανθου που λέγεται Λειβάρτζι;

 Κι όμως, αυτό το χωμένο στις καστανιές χωριό, με τους 100-150 κατοίκους το χειμώνα, μπορεί να αποτελέσει ένα από τα φωτεινά παραδείγματα για την πολιτιστική παράδοση.

Παραδοσιακές φορεσιές και νυφικά στις προθήκες του μουσείου

 Όταν πριν τρία χρόνια, έκλεισε (ας ελπίσουμε όχι για πάντα) το σχολείο στο Λειβάρτζι ελλείψει (πολλών) μαθητών –ας όψονται η οικονομική κρίση και οι ανιστόρητες εντολές της υπάκουης κεντρικής κυβέρνησης- κάποιοι σκέφτηκαν να διατηρηθεί η  πολιτιστική ιστορία του τόπου. Ήταν ο πολιτιστικός σύλλογος Λειβαρτζινών, με πρόεδρο τον ακούραστο Παναγιώτη Φράγκο, που σκέφτηκαν να δημιουργήσουν στο χώρο του σχολείου ένα μικρό λαογραφικό Μουσείο.

Το Μουσείο αυτό, που λειτουργούσε αρχικά σε μία από τις εγκαταλειμμένες αίθουσες διδασκαλίας, επεκτάθηκε χτες, με δεύτερη αίθουσα, όπου πλέον την κοσμεί και ακριβές αντίγραφο ιστορικής φορεσιάς Καλαβρυτινού Επαναστάτη του ’21.

To χωριό θαυμάζει τη στολή του επαναστάτη του 21, που θα κοσμεί το μουσείο τους

  Η τελετή αυτή, συγκέντρωσε όχι μόνο τους μόνιμους κατοίκους τους Λειβαρτζίου, αλλά και πλήθος επισκεπτών από Πάτρα και Αθήνα, ακόμη και Κρήτη για να παραστούν στα εγκαίνια της νέας αίθουσας του Μουσείου, αλλά και στην καθιερωμένη πια γιορτή του τσίπουρου…

  Έτσι μετά την γιορτή στον αυλόγυρο του σχολείου-μουσείου το γλέντι συνεχίστηκε κάτω από τα πλατάνια στην πλατεία του χωριού.

Κι όταν λέμε γλέντι, κυριολεχτούμε. Επειδή στην γιορτή υπήρχε και εθελοντική συμμετοχή από δύο χορευτικές ομάδες, μία από την πάτρα και μία από τη Γλυφάδα, που είχαν φτάσει προσκεκλημένες του συλλόγου με παραδοσιακές στολές και αριθμούσαν πλέον των εξήντα ατόμων.

Γλέντι με παραδοσιακούς χορούς, στον αυλόγυρο του σχολείου-μουσείου στο Λειβάρτζι

 Λειβάρτζι

  Το Λειβάρτζι είναι ένα από τα 73 χωριά της επαρχίας Καλαβρύτων. Απέχει 41 χλμ από τα Καλάβρυτα, 226 χλμ από Αθήνα και 100 χλμ από Πάτρα. Ορεινό χωριό ιδιαίτερα δυσπρόσιτο βρίσκεται μεταξύ των παραφυάδων του ιστορικού Ερύμανθου το χαρακτηρίζει ο Λειβαρτζινός Περικλής Δουδούμης στο βιβλίο του «Ιστορία της Κωμοπόλεως Λειβαρζίου των Καλαβρύτων».

   Χωρίζεται σε τέσσερις συνοικίες το Μεσοχώρι, τους Περιτσέους, τον Αι – Γιάννη και την Απανάκρη ενώ έχει και δύο ακόμα οικισμούς το Λειβάδι και το Λειβαρτζινό. Επίσης, αυτό που ξεχωρίζει είναι οι 13 εκκλησίες με προεξέχουσα την Ιερή Μονή της Αγίας Τριάδας, η οποία είναι και Πολιούχος του χωριού.

  Το Λειβάρτζι διακρίνεται για την φυσική του ομορφιά και τα πέτρινα χτίσματα, όπως βρύσες, πύργους. Οι επιλογές για πεζοπορία εντός και εκτός του χωριού είναι αρκετές αν και τα μονοπάτια δεν είναι χαρτογραφημένα. Αν και στο παρελθόν δέσποζαν πολλοί μύλοι στο χωριό, τώρα υπάρχουν μόνο κάποια χαλάσματα να μαρτυρούν το παρελθόν με την μεγάλη εμπορική δραστηριότητα της περιοχής. Στην ακμή του, στις αρχές του 20ού αιώνα, λειτουργούσε και κλινική - του γιατρού Θούα..