Διαδώστε το στυξ με αυτό το banner στην διεύθυνση http://www.styx.gr/

Αποχαιρετώντας

μια υπέροχη

εικαστικό

 ...Που λες Καίτη,

  Καθισμένος στο μπαλκόνι του διαμερίσματός σου, με τη ματιά καρφωμένη απέναντι, στην Ροτόντα, σκεφτόμουν πως είναι η πρώτη φορά που βρίσκομαι στη Θεσσαλονίκη, χωρίς να με υποδεχθείς με το χαμογελαστό και πολλές φορές περιπαιχτικό γέλιο σου.

  Και μετά, καθώς σε είδα τόσο γαλήνια και όπως πάντα όμορφη, σα να κοιμάσαι, δεν είχα το κουράγιο να σου πω πόσα πράγματα μου περνούσαν από το νου, για να σε αποχαιρετήσω για ύστατη φορά.

 Η παρουσία σου όμως θα παραμένει και στο δικό μου σπίτι καθώς υπάρχουν τα κάθε είδους καραβάκια σου να κοσμούν τους τοίχους του.

 Πιστεύω πως πήρες κι εσύ ένα από αυτά και  για το τελευταίο σου ταξίδι, χωρίς γυρισμό αυτή τη φορά, για να συναντήσεις Κύκλωπες και Λαιστρυγόνες…

Και μας άφησες με τις αναμνήσεις από τις ταξιδιωτικές διηγήσεις σου, τα ποιήματά σου, τα δημιουργήματα του καμβά των ταπισερί και του αργαλειού σου.

  Θα ‘χουμε τόσα να λέμε για σένα, όταν συναντιόμαστε με τον Φοίβο και τον αγαπημένο σου ανεψιό Κωστή.

  Καλό σου ταξίδι Καίτη, πολυαγαπημένη μου φίλη από τα μικράτα μου…

Τι βρήκα στο Διαδίκτυο:

Αντιγράφω από το styx.gr της Δευτέρας, 06 Δεκέμβρη 2010:

Μία κοσμοπολίτης ζωγράφος στη Θεσσαλονίκη (Κ. Μπετινάκης)

Η 7η καλλιτεχνική περίοδος

της Καίτης Σταυρούδη

  Βγήκε από το εργαστήρι της και μου έδειξε ένα μικρό παραλληλόγραμμο καμβά, 20Χ10.

«Αυτό είναι το πορτρέτο μου», μου είπε. Ήταν μία ανεικονική παράσταση με μουντά χρώματα.  Είχε αποχρώσεις του γκρίζου και του μαύρου, μόνο  μ’ ‘ένα κιτρινάκι ζωηρό προς τα πάνω.

 «Αποτυπώνει τις σκέψεις μου, τη μοναξιά μου».

 Αποτυπώνεις τη διάθεση εκείνης της στιγμής της απάντησα. Μια και γνωρίζω πάρα πολύ καλά πόσο κεφάτος τύπος είναι, με πόσο κουράγιο και  πολυσχιδή δραστηριότητα.

  Γνωρίζω τη ζωγράφο πάρα πολλά χρόνια. Μας συνδέει μια πάρα πολύ ζεστή φιλία.  Παλιότερα έργα της κοσμούν τοίχους του σπιτιού μου, αλλά η τελευταία της δουλειά είναι το κάτι άλλο.

 Η Καίτη Σταυρούδη περνά μια νέα περίοδο καλλιτεχνικής εφηβείας.

 

 Έχοντας ζήσει τα περισσότερα χρόνια της στην Θεσσαλονίκη, αν και περηφανεύεται για την κρητική της καταγωγή, σου μιλάει με θέρμη για την πόλη που όλοι έχουμε για διαφορετικούς λόγους αγαπήσει. Η Καίτη, είναι ένας ανήσυχος κοσμογυρισμένος τύπος. Στην τελευταία της δουλειά της, φαίνονται έντονα και κάποιες επιρροές από τους παγωμένους νορβηγικούς όγκους, μια και τη  Νορβηγία,  επισκέπτεται συχνά, αφού εκεί ζουν η κόρη της Μαριλένα με τον Γιόργκεν, που της έχουν χαρίσει δύο εγγόνια. (Τον Αλέξανδρο και το Στέφανο. Κι ο Αλέξανδρος δύο δισέγγονα).

 Έτσι τώρα, δημιουργεί μια νέα εποχή με κρυστάλλους να  θυμίζουν παγόβουνα, χωρίς όμως να λείπει από το έργο της το φως του Αιγαίου, η γαλάζια θάλασσα, τα καραβάκια με πανιά… ολοζώντανα λες και τα παρακολουθείς από ένα νησιώτικο παραθύρι.

 Καθισμένοι στο καθιστικό της, που έχει με περίσσιο γούστο στολίσει Χριστουγεννιάτικα, βλέποντας από το μπαλκόνι τη Ροτόντα, μου μιλάει για την καλλιτεχνική της πορεία:

#1η περίοδος, της ακουαρέλας σε χαρτί

#2η των κατασκευών όπου κολλούσε στον καμβά φύλλα, κλωνάρια δικες της κατασκευές ξύλα…

#3ο πακέτο, ήταν οι παραδοσιακές ενδυμασίες από σχέδια που είχε πάρει άδεια να επισκέφτεται ακόμα και αποθήκες.

#Ύστερα ήταν τα υφαντά.

# 5η περίοδο οι ταπισερί. Τότε είχε παραγγείλει στα Σφακιά και την είχαν φέρει έναν παραδοσιακό αργαλειό. Αυτό της δημιουργούσε ένα περιορισμό στο φάρδος. Τον αργαλειό εκείνο έχει  χαρίσει στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης και αγόρασε έναν αργαλειό που είχε απεριόριστο φάρδος.

#«Διαβάζοντας κάποια γαλλικά βιβλία –λέει- διαπίστωσα ότι κάποια σχέδια τα ύφαιναν – κατόπιν – εργοστασιακά, σε μεγάλα μεγέθη ακόμα και είκοσι μέτρων».

 Ήρθε κατόπιν, η καθαρά ζωγραφική περίοδος πάντα σε μουσαμά και πάντα με ακρυλικά χρώματα. Θυμάμαι πως εκείνη ήταν η γαλάζια περίοδος. Επικρατούσαν οι αποχρώσεις του γαλάζιου. Όπως και στις περισσότερες ταπισερί.

#Τώρα βρίσκεται στην 7η καλλιτεχνική περίοδο. Της απόλυτης ωριμότητας.

 Μπορούμε να την πούμε, ζωγραφική με ανάγλυφα στοιχεία.

 Χρησιμοποιεί ακρυλικά χρώματα, ξύλα, κρυστάλλους, σύρμα, πέτρες, και χαρτοπολτό με κόλλα με λίγο γύψο.

 Η νέα της δουλειά, χωρίζεται σε δύο κυρίως μεγέθη. Στ70Χ50 και 40Χ60.

Έχει δημιουργήσει άλλη μία θεματική από μικρούς πίνακες 25Χ25, όπου επικρατεί μια μορφή αφαιρετικής τοπιογραφίας. Όπου το βλέμμα όμως βουλιάζει και ταξιδεύει.

 Είναι πολύ δύσκολο να αποτυπώσεις με κριτικό μάτι μια τέχνη που δεν γνωρίζεις. Προσπαθώ να μεταφέρω τι αισθήσεις διεγείρει. Είτε όμως η συναισθηματική φόρτιση που πηγάζει από τόσα χρόνια φιλίας, είτε ο ζεστός χαρακτήρας της ζωγράφου που αποτυπώνεται στο έργο της, μου προκάλεσαν ιδιαίτερη συγκίνηση. Όταν μάλιστα μου είπε πως είμαι ο πρώτος στον οποίο παρουσίασε τη νέα εργασία της, εκτός από τον σύντροφό της Φοίβο, φυσικά…

---

  Τον Μάρτιο του 2014, στο Ιταλικό Μορφωτικό Ινστιτούτο Θεσσαλονίκης (εκθεσιακός χώρος Alberto Savinio, Αλ. Φλέμινγκ 1) φιλοξενήθηκαν για τελευταία φορά - σε έκθεση- έργα της Καίτης Σταυρούδη. Η έκθεση είχε τίτλο:

«Άρωμα Γυναίκας: Έργα γυναικών καλλιτεχνών από τη Θεσσαλονίκη- Συλλογή Δημοτικής Πινακοθήκης».

Στη βιβλιοθήκη και το Αρχείο της Εθνικής Πινακοθήκης-Μουσείου Αλεξάνδρου Σούτζου, αναφέρονται τρία βιβλία για την Καίτη  Σταυρούδη:

1/ Καίτη Σταυρούδη : διαδρομή 1975-2005

Έκδοση: Θεσσαλονίκη : Βαφοπούλειο Πνευματικό Κέντρο, 2005

2/ Καίτη Σταυρουδή / [πρόλογος] Χρύσανθος Χρήστου; επιμέλεια έκθεσης Έλλη Καπλάνη Κοκκίνη
Έκδοση: Θεσσαλονίκη : Δήμος Θεσσαλονίκης, 1994

3/  Σταυρούδη Καίτη

Έκδοση: 1985
Βιβλ/κή πηγή: Εικαστικά 1985 Τ. 48, Δεκέμβριος, σελ. 63

Βιογραφικά Στοιχεία

Stavroudi Katy / Σταυρούδη Καίτη
(Πορτ-Σάιντ Αιγύπτου 1933 – Θεσσαλονίκη 2015)

Είναι αυτοδίδακτη καλλιτέχνης (ζωγράφος-ταπισερί). Το 1966 άρχισε να μελετά την παραδοσιακή υφαντική και από το 1947 ασχολήθηκε με τη ταπισερί. (Κι αυτό το βρήκα στο διαδίκτυο και συμπλήρωσα την τελευταία χρονολογία)

 

Subscribe in a reader Facebook page Follow me