Διαδώστε το στυξ με αυτό το banner στην διεύθυνση http://www.styx.gr/

Εχουν ψυχή και

οι ‘πεχλιβάνηδες’...

 

 

Του  Γιώργου Αρκουλή

 

 

Με την ευκαιρία των πρόσφατων εκλογών για νέα διοίκηση (και επιτροπές) στα όργανα της ΕΣΗΕΑ, επιτρέψατέ μου σήμερα να...παρεκλίνω από την συνήθη διαδρομή της στήλης, καταθέτοντας μερικές αλήθειες για τον κλάδο μας. Από παράδοση, εμείς του αθλητικού ρεπορτάζ θεωρούμασταν από τους διευθυντές των Μέσων ολίγον ‘πεχλιβάνηδες’, χωρίς να έχει διευκρινιστεί διεξοδικά η αιτία. Θυμάμαι αρχές της δεκαετίας του’ 70 στο λεγόμενο ‘Συγκρότημα Λαμπράκη’, οι αθλητικοί εργάζονταν τριπλά σε σχέση με τους λοιπούς συναδέλφους (αφού ήταν αναγκασμένοι να γράφουν για τα σπορ σε ‘ΝΕΑ’, ‘ΒΗΜΑ’, ΟΜΑΔΑ και (συχνά) Ταχυδρόμο, παίρνοντας μόνο ένα μισθό...), εντούτοις ο Κώστας Νίτσος (και αργότερα ο Γιώργος Μανιατάκος, ο Γιάννης Καψής, ο Λέων Καραπαναγιώτης) σχεδόν θύμωνε όταν μας συναντούσε στους διαδρόμους της Χρήστου Λαδά 3, χωρίς βεβαίως να του έχουμε κάνει το παραμικρό. Οι αθλητικοί συντάκτες, αν και έδωσαν στον χώρο διευθυντές εφημερίδων, προέδρους ΕΣΗΕΑ ακόμη και σύμβουλο Τύπου στην προεδρία της Δημοκρατίας, εντούτοις εξακολουθούν να βιώνουν από το σινάφι μας μια περίεργη περιφρόνηση. Ισως αυτό οφείλεται στις υπερβολές (συχνά απίστευτες) των αθλητικών εντύπων, ίσως και όχι. Η ουσία είναι ότι οι αθλητικοί, συνήθως γράφουν ‘λιγότερα ψέματα’ από τους πολιτικούς συντάκτες, αν θέλετε, ή εκείνους του εμπορίου και της οικονομίας . Προφανώς, επειδή δεν μπορείς να κρύψεις καταφανές πέναλτι, ή να αλλοιώσεις τη δήλωση του θυμωμένου προπονητή ή παράγοντα...

 

Με βάση τα στοιχεία της ΕΣΗΕΑ, ανέκαθεν το σινάφι των αθλητικών συντακτών (παλαιότερα μας ανέφεραν με περιφρόνηση ‘αθλητικογράφους’ !) αποτελούσε το πιο ζωντανό κύτταρο του σώματος. Και σε απόλυτους αριθμούς, κατέχουμε σχεδόν τα 2)5 του εκλογικού σώματος. Εντούτοις, αν είδατε στις λίστες επιτυχόντων για την ανάδειξη του νέου διοικητικού σχήματος της ΕΣΗΕΑ ένα έστω αθλητικό συντάκτη, να το πείτε και σε μας να το μάθουμε...Αδικο εντελώς ήταν για τους αθλητικούς συναδέλφους (οι οποίοι...εκτέθηκαν στις εκλογές) το σε βάρος τους αποτέλεσμα. Γιατί, λέμε τώρα, ο διανοούμενος Παντελής Μπουκάλας να θεωρείται (από τους εκλογείς) χρησιμότερος ως συνδικαλιστής από κάποιον εκ των αθλητικών οι οποίοι είχαν πλαισιώσει τα ψηφοδέλτια των έξι παρατάξεων ; Από μια άποψη την οποία αν θέλετε συζητάμε, οι αθλητικοί βιώνουν έναν απαράδεκτο ‘ρατσισμό’ και το

χειρότερο ; Ο ιστορικός ΠΣΑΤ, δεν μπορεί να κάνει απολύτως τίποτα ώστε να αναστρέψει το κατεστημένο και να υπερασπιστεί τα φιλόδοξα μέλη του.

 

Οπως έχετε πληροφορηθεί από την αρχή της εβδομάδας, γύρω από το οβάλ τραπέζι των συνεδριάσεων του ΔΣ της ΕΣΗΕΑ, γίνονται συναρπαστικές μάχες για το πως θα συγκροτηθεί σε σώμα η νέα διοίκηση. Οι διαφωνίες (που είχαν προκύψει και μετά τις εκλογές για τη διοίκηση της ΠΟΕΣΥ, πριν λίγους μήνες) θεωρούνται φυσιολογικές, ένεκα της...διάσπασης των υποψηφίων σε επτά (!) συνδυασμούς. Μόνο οι υποψήφιοι της θεωρούμενης Δεξιάς, κατέβασαν τρία ψηφοδέλτια, με αποτέλεσμα να χαθεί η πλειοψηφία και ταυτόχρονα η πρώτη θέση (που θα έδινε την κορυφαία θέση στο προεδρείο).

 

Αραγε, θα είχαν προκύψει τα προβλήματα των τελευταίων ετών στην ΕΣΗΕΑ, αν το σώμα είχε αποφασίσει να στείλει στην διοίκηση τον Φυντανίδη, τον Αγγελόπουλο και τον Καραπαναγιώτη ; Δηλαδή τρεις από τους σημαντικότερους σύγχρονους διευθυντές εφημερίδων, οι οποίοι, βέβαια, με το κύρος τους, θα μπορούσαν να μιλήσουν ισότιμα με τους εκδότες...Αλλά, φαίνεται πως οι περίοδοι της ψυχραιμίας και –αν θέλετε- των αξιών, έχει περάσει για τα καλά στο ντουλάπι της δημοσιογραφικής Ιστορίας. Αυτή τη φορά, η αφισορύπανση σε εκλογές των δημοσιογραφικών οργάνων και το πλήθος των υποψηφίων ‘στην πόρτα’, θύμισαν  ‘πανηγύρεις’ μη πνευματικών σωματείων (για να χρησιμοποιηθεί μη παρεξηγήσιμος χαρακτηρισμός...)

Subscribe in a reader Facebook page Follow me