Διαδώστε το στυξ με αυτό το banner στην διεύθυνση http://www.styx.gr/

 Του ΦΑΙΔΩΝΑ ΛΕΟΝΤΟΠΟΥΛΟΥ

Η ελληνική δημοσιογραφία περνάει μία από τις χειρότερες στιγμές της. Στιγμές, που αναμφιβόλως αντανακλούν τη στάθμη της πολιτικής και κοινωνικής μας ζωής.
Με αφορμή την εξάρθρωση της τρομοκρατίας, έχει γίνει τους δύο τελευταίους μήνες βάναυση παραβίαση των βασικότερων κανόνων της δημοσιογραφικής δεοντολογίας, κυρίως από τα τα τηλεοπτικά μέσα.
Ο μέσος πολίτης γίνεται καθημερινά έρμαιο κάθε φήμης, κάθε προσωπικής εκτίμησης και κάθε διαρροής, η οποία βγαίνει στο γυαλί αδιασταύρωτη και προβάλλεται ως «έγκυρη πληροφορία». Ορισμένες εφημερίδες προσπαθούν να κρατήσουν μια πιό προσεκτική στάση, αλλά δυστυχώς δεν μπορούν να μεταβάλλουν αυτό το κλίμα. Το κλίμα διαμορφώνεται στα μεσημεριανά και βραδυνά τηλεοπτικά δελτία ειδήσεων, αλλά και στα τηλεοπτικά «παράθυρα», όπου – με ελάχιστες εξαιρέσεις – γίνεται αδιάκοπα παρέλαση πολλών αυτόκλητων «ειδικών» περί την τρομοκρατία.
Μία σοβαρή πολιτική υπόθεση, όπως αυτή, έχει γίνει «σώου» στα χέρια ανθρώπων, που το μόνο, το οποίο τους ενδιαφέρει είναι το κυνήγι της τηλεθέασης και η προσωπική τους προβολή. Χαρακτηριστικό παράδειγμα οι συνεντεύξεις από τον Ξηρό (οι οποίες παρουσιάσθηκαν μάλιστα και ως δημοσιογραφική επιτυχία), οι εξαντλητικές λεπτομέρειες της διαβίωσης των τρομοκρατών στις φυλακές Κορυδαλλού και η «εισβολή» στην προσωπική ζωή φερομένων ως υπόπτων. Ολα αυτά και πολλά άλλα «κεντούν» τον καμβά της σύγχρονης δημοσιογραφικής αθλιότητας.
Πρωτογενές ρεπορτάζ δεν έχει γίνει στην περίπτωση της 17Ν, αλλά ούτε και σοβαρή έρευνα, που θα μπορούσε να φωτίσει αυτή την τραγική ιστορία. Πολλοί συνάδελφοί μας περιορίζονται στην μετάδοση των άτυπων δελτίων, που διαρρέονται από τις αρχές και δεν ελέγχουν στο ελάχιστο το υλικό, που  τους δίδεται. Οι πλέον άπειροι, μάλιστα, δεν μπαίνουν ούτε στον κόπο να αποδώσουν αυτές τις «πληροφορίες» και παίρνουν την ευθύνη πάνω τους. Ετσι αντικειμενικά συμπληρώνουν, όσα κάποιοι δεν θέλουν να πουν επισήμως για ευνόητους λόγους.
Το σοβαρότερο, όμως, είναι, ότι με μεγάλη ευκολία και θράσος, που σοκάρει, διασύρονται πρόσωπα, τα οποία δεν έχουν καμμία σχέση με την τρομοκρατία και αφορίζονται απόψεις και συγκεκριμένες ιδεολογικές αντιλήψεις και στάσεις ζωής.
Τα όργανα εκείνα, τα οποία θα μπορούσαν να συγκρατήσουν αυτή την αποχαλίνωση σιωπούν, η λειτουργούν επιλεκτικά.
Το Ραδιοτηλεοπτικό Συμβούλιο έχει αποφύγει επιμελώς να παρέμβει. Ανάλογη στάση τηρούν και οι εισαγγελικοί λειτουργοί.
Η κυβέρνηση, απο την πλευρά της, έχει τους δικούς της λόγους να θέλει προβολή αυτού του φαινομένου, έστω και με την καταλυτική και φθοροποιό για το δημοκρατικό μας πολίτευμα υπερβολή.
Ολα , όμως, έχουν κάποιο όριο, ιδιαίτερα, όταν μένουν ακάλυπτοι βασικοί θεσμοί του δημοκρατικού μας πολιτεύματος.
Αντίδραση δεν μπορεί να εκδηλώνεται μόνον, όταν δίνει συνέντευξη ο Ξηρός. Αντίδραση, πρέπει να εκδηλωθεί απέναντι στο σύνολο των εκφυλιστικών αυτών φαινομένων και κυρίως απέναντι στην παραβίαση βασικών ατομικών συνταγματικών δικαιωμάτων.
Εμείς δεν έχουμε κανένα λόγο να προστατεύσουμε τα όργανα εκείνα, που δεν επετέλεσαν το καθήκον τους και αυτουπονομεύθηκαν.
Εχουμε, όμως, κάθε λόγο να υπενθυμίσουμε, τις υποχρεώσεις του συνδικαλιστικού μας οργάνου της ΕΣΗΕΑ.
Η αλήθεια είναι, ότι δεν παρενέβη έγκαιρα και έδειξε το λιγότερο να αιφνιδιάζεται από την τροπή που πήραν τα πράγματα μετά την έκρηξη βόμβας στον Πειραιά.
Αντί να υπενθυμίσει εξαρχής προς πάσα κατεύθυνση τους κανόνες της δημοσιογραφικής δεοντολογίας και να δηλώσει, ότι θα υπάρξουν μέτρα σε κάθε παραβίασή της, περιορίσθηκε σε ευχολόγια και νουθεσίες. Και αντέδρασε ανεπιτυχώς πρόσφατα, ύστερα από δύο ολόκληρους μήνες, σε μία μεμονωμένη περίπτωση συναδέλφου, όταν στο μεταξύ δεκάδες άλλοι Ελληνες πολίτες – μεταξύ των οποίων και δημοσιογράφοι – είχαν σπιλωθεί ως έχοντες σχέση με την τρομοκρατία.
Eίναι, όμως, καιρός να μπουν κάποια πράγματα σε τάξη. Δεν είναι δυνατόν να αφήνονται δημοσιογράφοι και δημοσιογραφούντες να γράφουν και να λένε, «ό,τι τους κατέβει» και να μην υπάρχουν συνέπειες γιαυτό.
Ούτε πρέπει να γίνεται επιλεκτική κάλυψη κάποιων «δικών μας», με συνέπεια, μάλιστα, να εμφανίζεται η ΕΣΗΕΑ σαν κακός διαιτητής στο παιχνίδι του επιχειρηματικού ανταγωνισμού.
Ο ρόλος του σωματείου μας την ώρα αυτή είναι να κρατήσει σθεναρή αντίσταση στην προσπάθεια εκφυλισμού του δημοσιογραφικού λειτουργήματος, με ό,τι αυτό συνεπάγεται.



Subscribe in a reader Facebook page Follow me