Διαδώστε το στυξ με αυτό το banner στην διεύθυνση http://www.styx.gr/

Του Κώστα Μπετινάκη

 

Ποιος δεν θυμάται εκείνο το περίφημο αξίωμα της λογικής: Το μπουζούκι είναι όργανο. Ο αστυνομικός είναι όργανο, άρα ο αστυνομικός είναι μπουζούκι.

 

Το αξίωμα αυτό θυμήθηκαν ακούγοντας τα επιχειρήματα του προέδρου των ΗΠΑ, καθώς παρακολουθούσα από το CNN την υπογραφή της «ιστορικής» απόφασης του Κογκρέσου από τον πρόεδρο Μπους, με την οποία του δίνεται το δικαίωμα να εισβάλει όποτε θεωρήσει σωστό και χωρίς την έγκριση του ΟΗΕ εναντίον του Ιράκ.Ο Αμερικανός πρόεδρος, με καλά διαλεγμένες φράσεις, εξέφρασε την ικανοποίησή του επειδή «δίνεται η ευκαιρία στις ΗΠΑ για μια ακόμα φορά να ξεκινήσουν έναν απελευθερωτικό πόλεμο. Σε όλη τη διάρκεια της αμερικανικής ιστορίας, οι ΗΠΑ βοηθούσαν χώρες να απελευθερωθούν».

«Θα τελειώνουμε με το καθεστώς του Σαντάμ Χουσεϊν, και θα βοηθήσουμε στην ανάπτυξη του Ιράκ». Το στόμα του Μπους έσταζε μέλι. Οι υποσχέσεις έδιναν και έπαιρναν. Οπως ακριβώς έγινε με την περίπτωση της Γιουγκοσλαβίας, για παράδειγμα. Ομως, ούτε το Βοσνιακό λύθηκε, ούτε το πρόβλημα του Κοσσυφοπεδίου, ούτε οι κρουνοί της βοήθειας άνοιξαν στη Γιουγκοσλαβία, σε αντάλλαγμα για την ταπεινωτική παράδοση του Μιλόσεβιτς στο δήθεν διεθνές δικαστήριο της Χάγης. Ούτε φυσικά στο Αφγανιστάν λύθηκε το πρόβλημα, μια και χάος εξακολουθεί να επικρατεί σε μια κατεχόμενη χώρα όπου όμως,  η δικαιοδοσία της διορισμένης από τους Αμερικανούς κυβέρνηση, δεν ξεπερνά τα  στενά όρια της πρωτεύουσας.

Δεν γνωρίζω αν ο ταλαίπωρος Χασάν, στη Βαγδάτη-στον καθημερινό αγώνα του να τα φέρει πέρα για τον επιούσιο της οικογένειάς του- αν πληροφορήθηκε ότι ο πλανητάρχης ασχολήθηκε ιδιαίτερα μ’ εκείνον και υποσχέθηκε να τον φροντίσει.

 

Είναι μια πολύ παλιά ιστορία. Που κατά καιρούς ανασύρεται από το χρονοντούλαπο για να εξυπηρετήσει επίκαιρες υποθέσεις. Η Ουάσιγκτον, χρησιμοποιώντας τη μέθοδο του καρότου και του μαστίγιου, άλλοτε δωροδοκεί και άλλοτε απειλεί τα Ηνωμένα ΄Εθνη, ενώ τιμωρεί όσα κράτη δεν συμφωνούν να συμπορευτούν με την αμερικανική γραμμή στο Συμβούλιο Ασφαλείας.

Στις αρχές του 1998 όταν οι ΗΠΑ πάλι απειλούσαν με πόλεμο το Ιράκ (και βομβάρδιζαν για αντιπερισπασμό στο σκάνδαλο Λιουίνσκι) ο γενικός γραμματέας του ΟΗΕ Κόφι Άναν είχε πάει στη Βαγδάτη και είχε διαπραγματευτεί συμφωνία της ύστατης στιγμής με τον Σαντάμ.

Τα παπαγαλάκια της πολιτικής Μπους, όπως ο David Ignatius στην Washington Post, υποστηρίζουν πως ο πόλεμος δεν γίνεται για το πετρέλαιαο, και ότι με τον πόλεμο στο Ιράκ θα πέσουν οι τιμές του Μαύρου Χρυσού: «Οι τιμές του πετρελαίου αναμένεται να πέσουν μόλις ξεκινήσει ο πόλεμος, όπω ςκατέρρευσαν όταν ξεκίνησε η Καταιγίδα στην Ερημο το 1991», γράφει.

Ο Ουαλίντ Χαντούρι του εμπιστευτικού δελτίου για τη Μέση Ανατολή που εκδίδεταις την Κύπρο υποστηρίζει ότι «παράγοντας για την αύξηση της τιμής του πετρελαίου θα είναι ένας παρατεταμένος πόλεμος στο Ιράκ, και ιρακινή επίθεση με μη συμβατικά όπλα εναντίον των πετρελαιο πηγών  του Κουβέιτ και της Σαουδικής Αραβίας».

 

Πριν 22 χρόνια το 1980 ο Σαντάμ με την παρότρυνση των ΗΠΑ είχε εισβάλει εναντίον του Ιράν.Ο πόλεμος εκείνος είχε διαρκέσει οκτώ χρόνια, και είχε στοιχίσει και στα δύο κράτη ένα εκατομμύριο σε ανθρώπινο δυναμικό. Μετά ένα διάλειμμα δύο χρόνων, οπότε ο Σαντάμ επιτέθηκε εναντίον του κουρδικού πληθυσμού της χώρας στο Βορρά –υπό το άγρυπνο αλλά απαθές μάτι των ΗΠΑ-. Αφού σκοτώθηκαν δεκάδες χιλιάδες –πολλοί με τα δηλητηριώδη αέρια που είχαν εφοδιάσει οι ΗΠΑ το Ιράκ για τον πόλεμο με το Ιράν- το Ιράκ κοίταξε να αποκαταστήσει την οικονομία του με την επίθεση εναντίον του κράτους-τράπεζα Κουβέιτ–αυτή τη φορά πέφτοντας στην παγίδα της Αμερικανίδας πρεσβευτού April Glaspie ( οι ΗΠΑ δεν αναμειγνύονται σε ενδοαραβικές διαφορές).

Από τον Αύγουστο του 1991 συμπληρώνονται δώδεκα χρόνια, κάτω από τα αυστηρότερα αντίποινα που έχει ποτέ επιβάλει η διεθνής κοινότητα, εναντίον μέλους της.

Ο λαός οτυ Ιράκ υποφέρει επί 22 χρόνια. Γενιές έχουν γεννηθεί κάτω από τόν πόλεμο και τα αντίποινα. Αλλά πιο πολύ υποφέρουν τα παιδιά. Τ αντίποινα είναι υπέυθυνα για το θάνατο περισότερων από ένα εκατομμύριο παιδιών στο Ιράκ. Τώρα οι Ιρακινοί γονείς ετοιμάζονται να χάσουν κι άλλα. Εχουν μάθει όμως, ύστερα από 22 χρόνια να υπομένουν.

Αλλά το αμερικανικό Κογκρέσο με 77 στις 100 ψήφους της γερουσίας και 296 από τις 435 της Βουλής των Αντιπροσώπων, εξουσιοδότησε τον πρόεδρο των ΗΠΑ να προκαλέσει κι άλλη συμφορά στους κατοίκους του Ιράκ, με την πρόφαση ότι θα τους απαλλάξει από τον Σαντάμ.

«Από το 1964, όταν το Κογκρέσο είχε εγκρίνει την απόφαση για τον Κόλπο του Τονίκο για την εξάπλωση του πολέμου στο Βιετνάμ, είχε να δοθεί παρόμοια εξουσιοδότηση με τόσες ευρείες αρμοδιότητες για την διεξαγωγή απροσδιόριστης διάστασης και έντασης πολεμική επιχείρηση» γράφει η Washington Post.

«O απόηχος των επιθέσεων της 11ης Σεπτεμβρίου 2001, δείχνει πως έχει περάσει  στην αμερικανική συνείδηση η παποίθηση ότι ανήκει στην ευθύνη της αμερικανικής κυβέρνησης να λαβαίνει δράση για τον αφοπλισμό «εχθρικά διακείμενων καθεστώτων», είπε ο ηγέτης της μειοψηφίας στη Βουλή των Αντιπροσώπων Ρίτσαρντ Γκέπχαρντ (Δημοκρατικός).

Ο πρόεδρος της Επιτροπής εξωτερικών Υποθέσεων Τζόζεφ Μπάιντεν (Δημοκρατικός κι αυτός) είπε πως «οι νέοι εχθροί της χώρας –τρομοκράτες και τα κράτη που τους φιλοξενούν αντιμετωπίζουν νέου είδους απάντηση».

Οι 126 από τους 208 Δημοκρατικούς Βουλευτές αντιτάχθηκαν στην εξουσιοδότηση. Σ’ αυτούς περιλαμβάνονται όλοι πλην τεσσάρων Αφροαμερικανοί δημοκρατικοί. Στη Γερουσία λιγότεροι από τους μισούς Δημοκρατικούς Γερουσιαστές (22). ΄Εξι Ρεπουμπλικανοί Βουλευτές και ένας γερουσιαστής είπαν όχι στην πολεμοχαρή κραυγή του Μπους.

Όσοι αντιτάχθηκαν στην πολεμική προετοιμασία, λόγω των ειδικών συνθηκών που επικρατούν στις ΗΠΑ, κινδυνεύουν να μην επανεκλεγούν στις αναπληρωματικές εκλογές του επόμενου μήνα.

Αν γυρίσουμε πριν δέκα χρόνια, ο τότε Δημοκρατικός ηγέτης της Γερουσίας Τόμας Ντάσλ ο Γκέπχαρντ και σχεδόν τα τρία τέταρτα είχαν αντιταχθεί στην προτροπή του προέδρου Μπους (πατρός) για την αποστολή στρατευμάτων για την απελευθέρωση του Κουβέιτ. Ο Οποίος είχε καταφύγει στον ΟΗΕ για να πάρει το ΟΚ.

Ο πόλεμος εναντίον του άλλοτε καλού και υπάκουου στις ΗΠΑ Σαντάμ,είναι αναπόφευκτος σύμφωνα με τα αμερικανικά μέσα πληροφόρησης.

Που αποκάλυψαν μόλις χτες, ότι ένα άλλο καλό παιδί (που κάθε άλλο δημοκραιτκούς θεσμούς υηρετεί, αλλά υποστηρίζεται από τις ΗΠΑ0 ο δικτάτορας του Πακιστάν,έχει λερωμένη τη φωλιά του.

Αμερικανοί αξιωματούχοι της αντικατασκοπίας, αποκάλυψαν στους δημοσιογράφους, ότι ο στρατηγός Περβέζ Μουσάραφ ευθύνεται για τον εφοδιασμό με «πολύτιμο υλικό προκειμένου η Βόρεια Κορέα να προχωρήσει το πυρηνικό της πρόγραμμα που είχαν κατορθώσει να σταματήσουν οι ΗΠΑ».

΄Αλλος ένα σύμμαχος των ΗΠΑ στον πόλεμο εναντίον της τρομοκρατίας και στο Αφγανιστάν, αποδεικνύεται ανάξιος. Μα καλά με τι παιδιά πάνε και συνεργάζονται οι ΗΠΑ. ΄Αλλοτε με το Νοριέγκα, άλλοτε με τον Σαντάμ, άλλοτε με τον Οσάμα μπιν Λάντεν, άλλοτε με τους Ταλιμπάν, και τώρα με τον Μουσάραφ....

Είναι γνωστή η τύχη που επιφυλάσσεται στους ξένους πράκτορες του Λευκού Οίκου! Κι όμως ο συνωστισμός είναι μεγάλος....

Subscribe in a reader Facebook page Follow me