Διαδώστε το στυξ με αυτό το banner στην διεύθυνση http://www.styx.gr/

 

Του Κώστα Μπετινάκη

 

Mε τον πόλεμο στο Ιράκ να απέχει λίγες μόνο μέρες, ήδη μία μικρή ομάδα γιγαντιαίων αμερικανικών κατασκευαστριών εταιριών υπογράφουν βιαστικά συμβόλαια ύψους 900 εκατομμυρίων δολαρίων για την ανοικοδόμηση της υποδομής που θα καταστραφεί από τις αμερικανικές βόμβες και πυραύλους.

Σύμφωνα με τα σχέδια του αμερικανικού Πενταγώνου στον αεροπορικό πόλεμο που σχεδιάζεται να διαρκέσει 48 ώρες θα ριχτούν 3.000 βόμβες και πύραυλοι εναντίον στόχων στρατιωτικών όσο και υποδομής.

Η μάχη για την υπογραφή των συμβολαίων έχει ξεκινήσει από καιρό και οι υπογραφές αυτές αποτελούν το προϊδέασμα για το φαγοπότι που θα ακολουθήσει πάνω  στο πληγωμένο  κορμί της πάμπλουτης σε κοιτάσματα πετρελαίου χώρας, από τις αμερικανικές πολυεθνικές.

Ο στόχος των συμβολαίων περιγράφεται αναλυτικά σε 13σέλιδο ντοκουμέντο της USAID με τίτλο «Οράματα για το μεταπολεμικό Ιράκ» που πρώτα διέρρευσε στην Wall Street Journal. Στα σχέδια περιλαμβάνεται η κατασκευή 1.500 μιλίων  «οικονομικά σημαντικών δρόμων και γεφυριών η ανακατασκευή εγκαταστάσεων στα βομβαρδισμένα λιμάνια, αεροδρόμια νοσοκομεία και σχολεία και η παράδοση 550 γεννητριών άμεσης αποκατάστασης της ηλεκτρικής ενέργειας.

Με  τα συμβόλαια αυτά, καταρρεύεει φυσικά και ο μύθος –για όσους τον πιστεύουν ακόμα περί του «επικίνδυνου οπλοστασίου του Σαντάμ», και λάμπει  η πραγματική αιτία που την έχουμε αναφέρει τόσες φορές: Ο πόλεμος γίνεται για το πετρέλαιο και τα κέρδη της αμερικανικής οικονομίας αλλά και να επιβεβαιωθεί η αμερικανική οικονομική ηγεμονία στη Μέση Ανατολή, κι ακόμα παραπέρα.

Τα συμβόλαια χειρίζεται η περίφημη Αμερικανική Υπηρεσία Διεθνούς Ανάπτυξης (USAID) που βρήκε ένα παραθυράκι για να αποφύγει το δημόσιο μειοδοτικό διαγωνισμό, και να κάνει τις αναθέσεις επιλεκτικά, λόγω «επείγουσας έκτακτης ανάγκης».

Τα συμβόλαια ως τώρα έχουν ανατεθεί σε πέντε μεγάλες εταιρίες: Ανάμεσά τους η Kellog Brown & Root θυγατρική της Halliburton Co. Του πετροχημικού κολοσσού που εντελώς συμπτωματικά, έτυχε να είναι γενικός διευθυντής ο σημερινός αντιπρόεδρος των ΗΠΑ Ντικ Τσέινι από το 1995 ως την προεκλογική εκστρατεία του 2000. Στην ίδια εταιρία έχουν ανατεθεί συμβόλαια ανοικοδόμησης και στο Αφγανιστάν. Άλλη μια εταιρία με πολιτικές διασυνδέσεις είναι η Bechtel Corp. Όπου σημαίνοντα στελέχη του ρεπουμπλικανικού κόμματος και αξιωματούχοι της κυβέρνησης Ρήγκαν, όπως ο πρώην υπουργός Αμυνας Κάσπαρ Γουάινμπέργκερ και ο πρώην υπουργός Εξωτερικών Τζορτζ Σουλτς είχαν καταλάβει υψηλές διοικητικές θέσεις. Η εταιρία ήταν 5η στον κατάλογο των μεγάλων οικονομικών χορηγών της προεκλογικής εκστρατείας Μπους. Στο φαγοπότι λαμβάνουν μέρος  και οι εταιρίες Louis Berger Group, (που έχει ταυτόχρονα αναλάβει δουλειές στο Αφγανιστάν) καθώς και η Fluor Corporation και η  Parsons Corporation, και οι δύο με έδρα την Καλιφόρνια.

Εδώ βρίσκεται και η πρώτη συμμαχική διαφωνία με το Λονδίνο, επειδή οι βρετανικές επιχειρήσεις βλέπουν πως τα μεγάλα έργα αναλαμβάνουν αμερικανικές εταιρίες, και σ’ εκείνες θα πετάξουν ξεροκόμματα.

Όπως έγραψε στην εφημερίδα Guardian  ο Ρίτσαρντ Ο’ Μπράιαν εκπρόσωπος της βρετανικής κατασκευαστικής εταιρίας Amicus «γιατί θα πρέπει οι Βρετανοί να μοιραστούν το αίμα σε ένα πόλεμο και οι βρετανικές εταιρίες να μην έχουν τα ίδια δικαιώματα με τις αμερικανικές μεταπολεμικά;».

Οι διαρροές στον Τύπο για τα συμβόλαια μεταπολεμικής ανοικοδόμησης του Ιράκ, έχουν προκαλέσει αντιδράσεις και στο Κογκρέσο, καθώς βουλευτές και γερουσιαστές έχουν αρχίσει να διαμαρτύρονται για την άκρα μυστικότητα που υπάρχει γύρω από τα συμβόλαια αυτά όσο και για τους ασαφείς υπολογισμούς του κόστους του πολέμου και εκείνου που θα ακολουθήσει. Οι προβλέψεις για το κόστος του πολέμου μιλούν για ποσά που κυμαίνονται από $50-200 δισεκατομμύρια. Υπολογίζεται όμως, πως μετά το τέλος του πολέμου  η πρώτη χρονιά της αμερικανικής κατοχής του Ιράκ θα κοστίσει τουλάχιστον άλλα $20 δισεκατομμύρια.

Όπως είχε γίνει με τον προηγούμενο πόλεμο στον Κόλπο, τα έξοδα του οποίου είχαν μοιραστεί η Σαουδική Αραβία και το Κουβέιτ, και τα πληρώσαμε όλοι εμείς πάνω στη τιμή του πετρελαίου, είναι προφανές πως ο υιός Μπους θα χρησιμοποιήσει το ίδιο τέχνασμα του πατρός και οι πολεμικές αποζημιώσεις θα πληρωθούν από το ιρακινό πετρέλαιο, που θα ελέγχεται πια από αμερικανικές εταιρίες.

Ο εκπρόσωπος του Λευκού Οίκου δεν το έχει κρύψει άλλωστε, όταν έλεγε πριν ένα μήνα πως «το Ιράκ δεν είναι σαν το Αφγανιστάν φτωχή χώρα, και οι μεγάλες πετρελαϊκές πηγές που ανήκουν στο λαό του, μπορούν να αντέξουν στο οικονομικό βάρος της αυτοχρηματοδοτούμενης ανοικοδόμησης».

Ο πραγματικός στόχος της αμερικανικής επιχείρησης περιγράφεται στη φράση του Αρι Φλέισερ «τρομακτικές πηγές ενέργειας που ανήκουν στον ιρακινό λαό» και τις οποίες σκοπεύουν οι αμερικανοί από τον έλεγχο των παρατρεχάμενων του Σαντάμ να τις περάσουν στα μεγάλα ενεργειακά μονοπώλια, που εδρεύουν στις ΗΠΑ.

Subscribe in a reader Facebook page Follow me