Διαδώστε το στυξ με αυτό το banner στην διεύθυνση http://www.styx.gr/

Μήνυτήρια Αναφορά

εναντίον Χένρυ Κίσινγκερ

 

του

Παναγή Γαλιατσάτου

 

   Το 1956, ο Χένρι Κίσινγκερ είναι ένας καθηγητής πολιτικών επιστημών στο Χάρβαρντ. Και ο Ηλίας Δημητρακόπουλος εργάζεται ως πολιτικός συντάκτης στην “Καθημερινή”, που ανήκει ακόμα στην οικογένεια Βλάχου.

  Ανταποκριτής της “Χέραλντ Τρίμπιουν”, με θητεία στις ΗΠΑ, ο Δημητρακόπουλος γνωρίζει πρόσωπα και πράγματα στην Ουάσιγκτον. Όταν ο Κϊσινγκερ έρχεται στην Αθήνα, παραθέτει γεύμα προς τιμήν του στη “Μεγάλη Βρετανία”. “Ήταν μαζί η πρώτη συζυγός του και τα δύο παιδιά του”, θυμάται ο Δημητρακόπουλος.

  Σχεδόν μισό αιώνα αργότερα, θα περάσει την πόρτα του Αρείου Πάγου για να καταθέσει μηνυτήρια αναφορά εναντίον του Κίσινγκερ, όπου ζητά “άσκηξη ποινικής δίωξης για εγκλήματα κατά της ανθρωπότητος, στα οποία συμπεριλαμβάνεται και η απόπειρα απαγωγής και δολοφονίας του”.

  Ό,τι μεσολάβησε από το ανεμέλο γεύμα του '56 μέχρι το βροχερό αθηναϊκό πρωϊνό του 2003, διαβάζεται σαν πολίτ-θρίλερ του Χόλιγουντ. Είναι όμως η πραγματική ιστορία ενός ανθρώπου, που τόλμησε να τα βάλει με τη CIA και την αμερικανική κυβέρνηση - χωρίς να τον εξουδετερώσουν

  Ο Δημητρακόπουλος είχε υψηλές διασυνδέσεις στο αμερικανικό κατεστημένο (Κογκρέσο) και γνώριζε πως να τις κινητοποιεί ώστε να επιτυγχάνει αποτελέσματα. Αυτό βέβαια δεν άρεσε στις αμερικανικές κυβερνήσεις. Στη διάρκεια της δικτατορίας, ο Δημητρακόπουλος κινητοποίησε αυτές τις σχέσεις για να βάλει εμπόδια στην πολιτική που ακολουθούσαν ο Νίξον και ο Κίσινγκερ, και αυτός είναι ο λόγος που θέλησαν «να τον βγάλουν από τη μέση».

  Ωστόσο, αντιπαράθεση του με την CIA ξεκίνησε πολύ νωρίτερα, το Φεβρουάριο του 1960. Ο Δημητρακόπουλος πήρε μια συνέντευξη από τον ναύαρχο Μπράουν, που προκάλεσε δυσφορία στην αμερικανική πρεσβεία στην Αθήνα. Το ίδιο διάστημα ξεκινά αλληλογραφία ανάμεσα στη CIA και την “Χέραλντ Τρίμπιουν” με αντικείμενο τον Δημητρακόπουλο, που χαρακτηρίζεται σε υπόμνημα του επικεφαλής της CIA Άλλεν Ντάλλες «αναξιόπιστο άτομο με σκοπό να εκθέσει τις ΗΠΑ». Μέχρι τον Οκτώβριο είχε εδραιώσει την φήμη του “ταραχοποιού” στα ενδότερα της “Εταιρίας” με αποτέλεσμα «ο Ντάλλες να διατάξει την αρχαιότερη ρεπουμπλικανική εφημερίδα της Νέας Υόρκης να με απολύσει. Συνέταξε μάλιστα το γράμμα της απολύσεως, στο οποίο ο ιδιοκτήτης της Χέραλντ Τρίμπιουν δεν άλλαξει ούτε ένα κόμμα”. Το έχετε στα χέρια σας, ρωτάμε; “Βεβαίως!”, απαντά εκείνος.

  Η απόλυση από την Τρίμπιουν ήταν μια πρόγευση για τη σφοδρή σύγκρουση που θα ακολουθήσει. Το 1968, ο Δημητρακόπουλος διαφεύγει στις ΗΠΑ και αναλαμβάνει δράση εναντίον της δικτατορίας. Το φθινόπωρο του 1968 ανακαλύπτει, ότι η Χούντα χρηματοδότησε με 549.000 δολλάρια την προεκλογική εκστρατεία του Νίξον, από κονδύλια που έστελνε η CIA στην ΚΥΠ για την αντικομμουνιστική εκστρατεία. “Η ανακύκλωση χρημάτων από τη μια μυστική υπηρεσία στην άλλη υπηρεσία είναι εκρηκτικό αδίκημα για τις ΗΠΑ”, επισημαίνει.

  Ο Δημητρακόπουλος ενημερώνει τον αρχηγό του Δημοκρατικού κόμματος Λάρι Ο Μπράϊεν. Χάρις στις αποκαλύψεις του η Επιτροπή Εξωτερικών Υποθέσεων του Κογκρέσσου ερευνά το 1971 τις διασυνδέσεις του Νίξον με τη χούντα. Ζητούν από τον Δημητρακόπουλο ένα μνημόνιο και εκείνος - παρά τις απειλές που δέχεται - το ετοιμάζει. “Στο τέλος του μνημονίου γράφω, ότι υποβάλλω τεκμηρια που επιβεβαιώνουν τις κατηγορίες”, λέει ο Δημητρακόπουλος και προσθέτει: “Αυτό προκάλεσε τεράστια ανησυχία στο Νίξον. Ποια τεκμήρια; Κατά τη γνώμη μου και εκείνη επιφανών αμερικανών ιστορικών, αυτά τα τεκμήρια έψαχναν, όταν διέρρηξαν τα γραφεία του δημοκρατικού κόμματος στο Γουότεργκαίητ”.

  Ο Δημητρακόπουλος ενοχλεί την κυβέρνηση Νίξον. Η CIA και το FBI τον θεωρούν επικίνδυνο για την ασφάλεια των ΗΠΑ.

  Στη μηνυτήρια αναφορά του, επικαλείται μαρτυρίες του πρέσβη της χούντας στην Ουάσιγκτον και του πολιτικού συμβούλου της ελληινκής πρεσβείας πως η «CΙΑ προετοίμαζε την απαγωγή του», και όπως πιστεύει ο ίδιος, τη δολοφονία του: «Το όνομα μου βρέθηκε στα αρχεία του συμβουλίου Εθνικής Ασφαλείας 7024513 του 1970, που λέει ότι ο Δημητρακόπουλος πέθανε σε φυλακές της Αθήνας. Είμαι εδώ μαζί σας πως πέθανα; Υπήρχε σχέδιο εξόντωσης».

  Σύμφωνα με τις ανωτέρω μαρτυρίες τα σχέδια έχουν την έγκριση του Κίσινγκερ. Ο συνδαιτημόνας του 1956 είναι σύμβουλος ασφαλείας του Νίξον και προεδρεύει παράλληλα της “Επιτροπής 40”, που εγκρίνει τις δραστηριότητες της CIA. Ο Δημητρακόπουλος είχε ανοίξει μέτωπο μαζί του με αφορμή τον διορισμό του πρέσβη Τάσκα στην Αθήνα το 1969: «Μπλοκάρησα τον διορισμό στο Κογκρέσσο για να μην υπάρξει νομιμοποίηση της Χούντας”, θυμάται.

 

  Επί 27 έτη, με πείσμα και συνεχείς δικαστικούς αγώνες, ο Δημητρακόπουλος θα συγκεντρώσει ένα προς ένα τα έγγραφα, που σχετίζονται με τον ίδιο, τον Κίσινγκερ και τη CIA. Η Εταιρία θα παραδεχτεί ότι αδίκησε τον Δημητρακόπουλο από το 1984. Τώρα έφτασε στο τέλος του δρόμου. Μαζί με την συνήγορο του, Ζωή Κωνσταντοπούλου ο Ηλίας Δημητρακόπουλος κατάφερε να ενεργοποιήσει την ελληνική δικαιοσύνη, με σκοπό να βρεθεί ο Κίσινγκερ κατηγορούμενος στο Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο της Χάγης. Πόσο πιστεύει, ότι αυτό είναι εφικτό; “Αν με ρωτούσατε προ πέντε ετών θα σας έλεγα είναι όνειρο θερινής νυκτός. Τώρα όμως υπάρχουν κάποιες πιθανότητες”, λέει ο Δημητρακόπουλος.  

Subscribe in a reader Facebook page Follow me