Διαδώστε το στυξ με αυτό το banner στην διεύθυνση http://www.styx.gr/

ΤΟΥ ΦΑΙΔΩΝΑ ΛΕΟΝΤΟΠΟΥΛΟΥ

Από τις πλέον σημαντικές ειδήσεις αυτών των μαύρων ημερών του πολέμου είναι η απόφαση τριών ευρωπαϊκών χωρών να προχωρήσουν άμεσα σε κινήσεις ενοποίησης των στρατιωτικών τους δυνάμεων.
Η Γαλλία, η Γερμανία και το Βέλγιο, που έχουν ταχθεί ανοιχτά κατά αμερικανοβρετανικής επίθεσης στο Ιράκ θα οργανώσουν τον Απρίλιο στις Βρυξέλλες Σύνοδο, με κύριο θέμα την ευρωπαϊκή άμυνα. Σύμφωνα με δηλώσεις του Βέλγου πρωθυπουργού Γκι Φερχόφστατ, στο επίκεντρο αυτής της Συνόδου θα βρεθεί το ζήτημα της περαιτέρω ενοποίησης των ενόπλων δυνάμεων των τριών κρατών.  Μάλιστα, η διαδικασία αυτή θα είναι  ανοικτή και σε άλλες χώρες - μέλη της Ευρωπαϊκης  Ενωσης, αλλά και σε υποψήφιες προς ένταξη χώρες.
Ανάμεσα στα θέματα που θα συζητηθούν θα είναι η ευρωπαϊκή βιομηχανία και η αναζήτηση μεθόδων, ώστε αυτή να γίνει περισσότερο ανταγωνιστική.
Πρόκειται, λοιπόν, για την πρώτη σοβαρή συνέπεια του πολέμου σε διπλωματικοστρατιωτικό επίπεδο.
Δείχνει ακριβώς, ότι ο γαλλογερμανικός άξονας επιχειρεί να χειραφετήσει τελείως την ευρωπαϊκή αμυντική ικανότητα από οποιαδήποτε νατοϊκή και αμερικανική εξάρτηση.
Ο διχασμός της Ευρώπης σε πολιτικό επίπεδο με αφορμή τον πόλεμο δεν είναι περιστασιακό γεγονός. Και τούτο λόγω της εκτεταμένης σύγκρουσης συμφερόντων γύρω από το πετρέλαιο της ανταγωνιστικής σχέσης μεταξύ του ευρώ και του δολαρίου, αλλά και της άρνησης των Γάλλων και των Γερμανών να δεχθούν την αμερικανική ηγεμονία, με τον ανεξέλεγκτο και παρανοϊκό τρόπο, που αυτή εκφράζεται.
Ο αμερικανικός τυχοδιωκτισμός στο Ιράκ ανεξάρτητα από τη διάρκεια και την έκβαση του πολέμου γεννά ένα νέο διεθνές περιβάλλον, στο οποίο θα υπάρξει επαναπροσδιορισμός των σχέσεων ανάμεσα στις Ηνωμένες Πολιτείες και την Ευρώπη.
Εχουν ήδη  δημιουργηθεί οι όροι για ένα νέο διπολισμό. Στον ένα πόλο επιδιώκουν να στοιχηθούν εκτός των Ηνωμένων Πολιτειών και όλες εκείνες οι κυβερνήσεις- πρωτίστως ευρωπαϊκές - που θα αντέξουν τις πιέσεις των πρωτοφανών αντιπολεμικών κινημάτων, αλλά και αντιπολιτευόμενων κομμάτων.
Ο δεύτερος πόλος δεν θα είναι μόνον οι χώρες του γαλλογερμανικού άξονα, αλλά και όλες εκείνες οι κυβερνήσεις, που θα θελήσουν να απαλλαγούν μελλοντικά από τις συνέπειες μιάς αμερικανικής μονοκρατορίας. Αποτελεί ένα μεγάλο ερωτηματικό η μελλοντική στάση της ρωσικής ηγεσίας, που βλέπει ήδη τον κίνδυνο να υπάρξει λόγω του πολέμου στο Ιράκ μία γενικότερη αποσταθεροποίηση και στο χώρο των πρώην σοβιετικών Δημοκρατιών, όπου κυριαρχεί το  μουσουλμανικό στοιχείο.
Η Μόσχα, η οποία ανησυχεί σοβαρά από το ξέσπασμα ένός ανεξέλεγκτου  κύκλου βίας και εντός του δικού  της κύκλου γεωπολιτικής επιρροής, κρατά ίσως ένα σημαντικό κλειδί για την αποκατάσταση μιάς νέας διεθνούς ισορροπίας, εφόσον η συμμαχία της με τον γαλλογερμανικό άξονα προσλάβει μόνιμο χαρακτήρα. Αλλωστε, μπορεί η Ρωσία σε μεγάλο βαθμό να καλύψει ένα μέρος των ενεργειακών αναγκών της Ευρωπαϊκής Ενωσης στην  περίπτωση  ανατροπής των ευνοϊκών συμφωνιών, που πέτυχε το Παρίσι και το Βερολίνο με το καθεστώς του Σαντάμ.
Ανάλογη κίνηση μπορεί να γίνει εκ μέρους των Ρώσων και προς το Πεκίνο για να δοθούν περισσότερο μόνιμα στοιχεία σε μία διαφαινόμενη συμμαχία με τη μεγάλη χώρα της Απω Ανατολής, σε μία προοπτική να εξισορροπηθεί τυχόν προσπάθεια επιβολής της PAX AMERICANA και στη Βόρεια Κορέα.
Είναι, λοιπόν, φανερό, ότι από τις στάχτες του πολέμου θα αναδυθεί ένας νέος κόσμος, που σταδιακά δεν θα θυμίζει τίποτε από αυτόν, τον οποίο βιώσαμε τα τελευταία 15 χρόνια.

Subscribe in a reader Facebook page Follow me