Διαδώστε το στυξ με αυτό το banner στην διεύθυνση http://www.styx.gr/

 

Με πολιτικό τρικ θα απαντήσει στην πολιτική κρίση ο πρωθυπουργός

  Του Λυκούργου Κομίνη

Ο πρωθυπουργός θέλει να αιφνιδιάσει και δεν μας λέει τι θα αποφασίσει μετά άπο ένα μήνα για τις τύχες μας, ενώ η διαπλοκή με τους κατασκευαστές μας υποχρεώνει να επιστρέψουμε ή να μην εισπράξουμε 160 δισ Ευρώ από τα δεύτερο ΚΠΣ. Τι αιφνιδιασμό όμως θα μπορέσει να μας κάνει ο πρωθυπουργός με χαμένα τόσα χρήματα και με πλούσιους μερικούς ακόμη αεριτζήδες; Θα διώξει από τις θέσεις τους, τους υπεύθυνους υπουργούς, τους ανεύθυνους ελεγκτές των έργων που τα πήραν κατά τον έλεγχο, ή τους κυβερνητικούς εργολάβους; Ούτε το πρώτο ούτε το δεύτερο ούτε το τρίτο. Κάποιο τρικ του έχουν εισηγηθεί επειδή πιστεύουν ότι είμαστε κάφροι και θα το επιβάλλει. Ή το πολύ, πολύ να βάλει κάποιους που τον κριτικάρουν στην κυβέρνηση περιμένοντας να διαφύγει της κρίσης δια της Ευρώπης.

Ο υπουργός Παιδείας έκανε χρήση της οργής του και όχι της πολιτικής λογικής κρίνοντας τις προτάσεις για την Παιδεία που δημοσιοποίησε η ΝΔ και οι οποίες μεταρρυθμίζουν τη μεταρρυθμισθείσα από τον κ Ευθυμίου μεταρρύθμιση του κ Αρσένη, ο οποίος μεταρρύθμισε τη μεταρρύθμιση που θα έκανε ο Γιώργος Παπανδρέου αν έμενε στο υπουργείο Παιδείας.

Η οργή όμως δεν δημιουργεί κλίμα λύσης. Δίνει διέξοδο σε προεκλογικές αντιπαραθέσεις που θεωρούνται αναγκαίες για να φανατιστούν και να συσπειρωθούν οι ψηφοφόροι. Και βλάπτει σοβαρά την Παιδεία. Έναν τομέα στον οποίο οι προηγμένοι λαοί επενδύουν τα περισσότερα κεφάλαια και τα υπεύθυνα κόμματα που τους κυβερνούν συσκέπτονται και συνεργάζονται για να δημιουργήσουν συνθήκες ανόδου του μορφωτικού επιπέδου της χώρας και να ενισχύσουν δια της Παιδείας την εθνική οικονομία. Αν πρότεινε κοινό τραπέζι για να συζητηθούν όλες οι προτάσεις όπως και αν τις έκρινε ο υπουργός θα πιστεύαμε ότι σκέφτεται την Παιδεία η επιλογή της αντιπαράθεσης μας κάνει να πιστεύουμε ότι σκέφτεται τις εκλογές…

Το τοπίο της κρίσης που είναι ορατό, αλλά ο πρωθυπουργός κρίνει ότι πρέπει να περιμένει τη δική του επιλογή της κατάλληλης χρονικής στιγμής, καπελώνεται από τη διαπλοκή που αποκαλύπτεται στα δημόσια έργα. Τα 160 δισ ευρώ δεν χάθηκαν γιατί δεν τα ζητήσαμε επειδή δεν είχαμε τι να τα κάνουμε. Χάθηκαν γιατί κάποιοι προσπάθησαν να τα κλέψουν. Και εκείνοι που τα διαχειρίζονται δεν είναι ηλίθιοι όπως τα ντόπια διαπλεκόμενα νομίζουν. Το σημαντικό αυτό κονδύλι είχε εγγραφεί στον προϋπολογισμό ως έσοδο. Τώρα θα πρέπει να καλυφθεί. Από που θα καλυφθεί; Ποιες γενιές θα πληρώσουν τον πλούτο των εργολάβων τους οποίους προστατεύει η κυβέρνηση. Μας λένε ότι θα τα απαιτήσουν από εκείνους που τα υπεξαίρεσαν με τις άθλιες κατασκευές τους ή με τις ελαττωματικές μελέτες τους. Αν και όλοι ξέρουμε ότι δεν πρόκειται να εισπράξει μία το δημόσιο από τους κλέφτες που συντηρεί, πολιτική ευθύνη δεν υπάρχει γι΄ αυτήν την απώλεια; Δεν υπάρχει. Και ξέρετε γιατί; Γιατί ισχύει ο νόμος περί μη ευθύνης υπουργών.

Κανείς δεν κατανοεί γιατί πρέπει να περιμένει τη λήξη των ευρωπαϊκών υποχρεώσεων για να χτυπηθεί ό,τι μας ρυπαίνει ηθικά κοινωνικά και πολιτικά τη ζωή; Μόνο ο πρωθυπουργός το γνωρίζει. Και πεισματικά δεν μας το αποκαλύπτει. «Εγώ αποφασίζω», διαβάζουμε καθημερινά στα διοχετευμένα από το Μαξίμου ρεπορτάζ. Και το μόνο που καταλαβαίνουμε είναι ότι συμβαίνει το αντίθετο. Εγώ, δεν αποφασίζω…

Η «σούπα» των μέτρων για την εξυγίανση…

Αν μαζέψετε τις σκόρπιες δηλώσεις των κυβερνητικών στελεχών για διάφορα ζητήματα της κρίσης που μαστίζει την οικονομία την πολιτική και την κοινωνία θα βρεθείτε εμπρός σε ένα παζλ αντιδράσεων που προδίδει τις βαθύτερες σκέψεις του κυβερνητικού επιτελείου για όσα σχεδιάζει με στόχο την έξοδο από την κρίση.

Η Προώθηση μιας άτυπης σύγκρουσης με τους βιομηχάνους τους οποίους όμως θα ευνοήσει με τον αναπτυξιακό νόμο –άλλο τι δηλώνει ο κ Πρωτόπαπας και ο κ Χριστοδουλάκης- η αντιπαράθεση με τη ΝΔ σε κάθε τομέα ακόμη και στο εθνικό θέμα της Παιδείας. Η Αριστερή εκδήλωση σε ξενοδοχείο στελεχών του ΠΑΣΟΚ και η προβολή γκρουπούσκουλων της Αριστεράς που θα συνεργαστούν με το ΠΑΣΟΚ εκλογικά. Η πρόγευση για σειρά νομοθετημάτων που θα εξυγιάνουν υποτίθεται το δημόσιο βίο ο οποίος επί οκτώ χρόνια εξυγιαίνεται με ανάλογα ήπιας μορφής και πολλών παραθύρων για τη διαπλοκή νομοσχέδια, συνθέτουν όλα μαζί το τοπίο που θα μας περιγράψει ο πρωθυπουργός μόλις απαλλαγεί από τα ευρωπαϊκά του καθήκοντα. ¨Ολα αυτά μπορεί να καπελωθούν και απο μερικές κυκλικές αλλαγές προσώπων στα κυβερνητικά υπουργικά γραφεία ή και μερικές προσθαφαιρέσεις νέων και παλιών προσώπων για να αποκτήσει η τούρτα και τη σαντιγί της,

ΤΟ αναμορφωμένο από τον κ Αλέκο Παπαδόπουλο και την κ Βάσω Παπανδρέου πεδίο του δημοσίου και των δημοσίων υπαλλήλων θα αναμορφωθεί εκ νέου με νόμους για το πόθεν έσχες τους. Θυμόσαστε τα νομοσχέδια για τα οποία αντιδρούσαν οι δημόσιοι υπάλληλοι Τώρα αυτά τα νομοσχέδια ξανα αλλάζουν για να φέρουν την εξυγίανση που δεν έφεραν τα προηγούμενα.

Νέα νομοσχέδια θα ανακοινωθούν για το πολιτικό χρήμα. Τρία νομοσχέδια έχουν περάσει στην οκταετία Σημίτη για το πολιτικό χρήμα Και όσες φορές φώναζαν όσοι κατανοούσαν ότι ήταν απλοί τίτλοι εξυγίανσης χωρίς ουσιαστικές προβλέψεις για την αποτροπή των χρηματισμών των πολιτικών, θεωρούνταν ή γραφικοί ή ανόητοι. Τώρα ξανά από την αρχή θα θωρακιστεί η ηθική των πολιτικών. Η ηθική τους όμως –πέρα από την απληστία μερικών που ότι και να τους κάνεις εκείνοι θα χρηματίζονται- δεν εξαρτάται απο τη θωράκιση αλλά από τη διαμόρφωση πεδίου εκλογής μη δαπανηρού. Όταν χρειάζεται 100 εκατομμύρια για να εκλεγεί ένας βουλευτής και σε όλη την τετραετία θα κερδίσει 80 από τη βουλευτική αποζημίωση όσους νόμους και να του βάλεις κάπου θα βρει παράνομα τα χρήματα που θα του χρειαστούν. Η κοινή λογική λέει ότι δεν πρέπει να του χρειάζονται χρήματα για να εκλεγεί αλλά προσόντα…

Πάλι λοιπόν θα παίξουμε σε πεδία ηλιθιότητας γιατί το απαιτεί το πολιτικό θέατρο. Θα πρέπει να μας κάνουν να πιστέψουμε ότι δεν θα χρηματίζεται κανείς, ανεξάρτητα απο την πραγματικότητα.

Παράλληλα αποφάσισαν να ελέγχουν την τοπική αυτοδιοίκηση όπου θριαμβεύει το ρουσφέτι και τα μικροσυμφέροντα ανθούν γιατί κανένα μέτρο αυτόματου ελέγχου δεν έχει θεσπιστεί με τα νομοσχέδια αποκέντρωσης που έκανε το ΠΑΣΟΚ στην 20ετή του πορεία στην εξουσία. Τι είναι άλλωστε ο Καποδιστριακός δήμος ή η νομαρχία Μια μικρογραφία της κεντρικής εξουσίας Δεν τη συνθέτουν άγγελοι αλλά κάποιοι πολλές φορές κομπλεξικοί κομματάρχες με τοπικά συμφέροντα που ρουσφετολογούν και αυθαιρετούν για να ικανοποιήσουν ψηφοφόρους τους ή τις επιχειρήσεις τους κρυφές και φανερές. Ούτε χωροταξικές ζώνες έχουν χαράξει όπως όφειλαν από το νόμο, ούτε τηρούν τις δημοκρατικές λειτουργίες που επιβάλλει το σύνταγμα ούτε υπολογίζουν τον ανθρώπινο παράγοντα Γιατί; Μα γιατί κανείς δεν σκέφτηκε και πριν από τις ευρωπαϊκές υποχρεώσεις του ότι μόνο αυτόματες μέθοδοι τήρησης των νόμων μπορούν να τον επιβάλουν Για παράδειγμα δεν έχουν προχωρήσει οι δήμοι σε χωροταξικές ρυθμίσεις στις περιοχές τους, ως όφειλαν. Αν επειδή δεν έχουν τους απαγορευόταν να εκδίδουν άδειες για εκτέλεση οποιουδήποτε έργου και οι αιτήσεις τους σταματούσαν στο ΥΠΕΧΩΔΕ και τα υπόλοιπα υπουργεία τι θα έκαναν; Θα προχωρούσαν στο σχεδιασμό. Και κάθε μέτρο με τέτοιες δικλίδες ασφαλείας θα μπορούσε να βρει την εφαρμογή χωρίς έλεγχο. Και κάθε μέτρο εξυγίανσης χρειάζεται αυτόματους τρόπους εφαρμογής του. Αλλιώς θα έχουμε νόμους –όπως και έχουμε- οι οποίοι ουδέποτε θα εφαρμόζονται όπως οι περισσότεροι δεν εφαρμόζονται. Ή εφαρμόζονται κατά πως θέλεις ο άλφα διαβλητός νομάρχης δήμαρχος ή βουλευτής και η παρέα του.

Όλα αυτά συνεπώς που καταρτίζονται για να αντικαταστήσουν εκείνα που ήδη έχουν υποστεί πρόσφατες ρυθμίσεις αποτελούν προσχηματικές δραστηριότητες για να διασκεδαστεί η εντύπωση που έχει δημιουργηθεί ότι η διαφθορά έχει γιγαντωθεί και η διαπλοκή αν υπάρχει την ευθύνη την έχουν κάποιοι άγνωστοι που πλέον με τους νόμους που φτιάχνει η πολιτική εξουσία θα τους εξοντώσει…

Στο πεδίο της Αριστερής φυσιογνωμίας δίνει την άλλη μάχη η κυβέρνηση και το ΠΑΣΟΚ τώρα που πλησιάζουν εκλογές. Αντιμάχεται σε όλα τα πεδία ακόμη και επί εθνικών ζητημάτων όπως η Παιδεία τη ΝΔ ως σύγχρονη Δεξιά ενώ για να ξεχωρίσεις τα δύο κόμματα ιδεολογικά θες μικροσκόπιο. Οι ρυθμοί παράδοσης στα συμφέροντα είναι διαφορετικοί Στην ουσία το αποτέλεσμα είναι το ίδιο Και για να πούμε του στραβού το δίκιο η ΝΔ τη νεοφιλελεύθερη πολιτική στο παγκόσμιο αυτό τοπίο μπορεί να την πραγμάτωνε πιο αποτελεσματικά και ταχύτερα.

Η διαμάχη τέλος με τους βιομηχάνους μοιάζει περισσότερο εικονική από πραγματική. Και ως ένα βαθμό προεκλογική για τη συσπείρωση των αριστερών ψηφοφόρων που όμως ως συνταξιούχοι ξέρουν ότι θα ζήσουν με 400 έως 1000 ευρώ το μήνα όσο εχθρικός κι αν μοιάζει ο κ Πρωτόπαπας απέναντι στον κ Κυριακόπουλο. Ο άνεργος ξέρει ότι όσο αριστερός κι αν του δηλώνει ο υπουργός ή ο πρωθυπουργός εκείνο που μετράει είναι το ότι πρέπει να ζήσει με την παραοικονομία αγκαλιά ή να πεθάνει. Ο εργαζόμενος που ζει στην ανασφάλεια της καθημερινότητας αλλά και του αόρατου μέλλοντος σε ότι αφορά τη σύνταξή του δεν καταλαβαίνει από κορώνες αντιδεξιές αλλά ζητάει να νιώσει άνθρωπος. Και ο καθένας που αντιμετωπίζει τη ζωή στο διαπλεκόμενο και αφιλόξενο οικονομικό δημόσιο κοινωνικό και πολιτικό περιβάλλον λίγο καταλαβαίνει σε τι θα αλλάξει την πολιτική του ΠΑΣΟΚ η συνεργασία με ανένταχτους αριστερούς του περιθωρίου της πολιτικής.

Αυτά τα αναφέραμε όλα γιατί όσα μαθαίνουμε ότι ετοιμάζονται με πολιτικά τρικ να μας δείξουν ότι πλέον ήρθε η ώρα της οριστικής εξυγίανσης. Και τα όποια τρικ θα τα καπελώσουν με κάποιον ίσως λεγόμενο ανασχηματισμό. Αν πιστεύουν η της κυβέρνησης ότι με αφερέγγυες αλχημείες θα ξεγελάσουν έναν κόσμο πλήρως απογοητευμένο από την κρίση σε όλα τα πεδία είναι γελασμένοι. Η κρίση βρίσκεται στην πολιτική αναξιοπιστία. Η αξιοπιστία αποκαθίσταται μόνο με εξόντωση όσων την πριονίζουν με τη διαπλοκή, τη διαφθορά, την υπερπροστασία του πολιτικού κόσμου την ασυνέπεια την υποκρισία τον εμπαιγμό. Η κυβέρνηση δεν κάνει προς αυτήν την κατεύθυνση τίποτε. Με τι πρόσωπο θα πάρει μέτρα για το πολιτικό χρήμα όταν και όσους τιμωρήθηκαν με πρόστιμα για την παραβίαση του νόμου που μόλις πριν από τις προηγούμενες εκλογές ψήφισαν για να μας εξυγιάνουν τους απάλλαξαν ένα βράδυ με μια τροπολογία.

Με τι πρόσωπο θα μας πουν ότι παίρνουν μέτρα για να μας προστατεύσουν από τους απατεώνες του χρηματιστηρίου, όταν κανείς δεν τιμωρήθηκε και επιτρέπουν σε εικονικούς επιχειρηματίες να κατακρατούν τα χρήματα που πήραν για επενδύσεις που ουδέποτε πραγματοποίησαν, ενώ έκλεισαν και τις εικονικές τους επιχειρήσεις. Ποιος θα τους πιστέψει, αφού ούτε τους ανάγκασαν να επιστρέψουν όσα έκλεψαν ή δεν τους έστειλαν φυλακή.

Ποιος θα πιστέψει ότι τα ινστιτούτα που ιδρύει με νόμο το υπουργείο τύπου για τον έλεγχο των ΜΜΕ θα δρομολογήσει την εξυγίανση του αμαρτωλού ραδιοτηλεοπτικού τοπίου στο οποίο δεν ισχύει επί δεκαπέντε χρόνια καμιά νομιμότητα αδειοδότησης.

Μάλλον ο πανικός είναι εκείνος που δεν επιτρέπει στην κυβέρνηση να δει το δρόμο της εξόδου από την κρίση. Ή κάτι χειρότερο. Τα πλέγματα των συμφερόντων είναι τόσο άρρηκτα δεμένα με τους ανθρώπους της, που πλέον δεν μπορεί να κινηθεί ελεύθερα γιατί θα πλήξει τον ίδιο τον εαυτό της. Ένα από τα δύο συμβαίνει

Η στάση αναμονής δεν ωφελεί όταν πρόκειται για την Τουρκία

Δεν μπορεί να αμφισβητήσει κανείς τη γνησιότητα των προθέσεων του υπουργείου Εξωτερικών και της κυβέρνησης στο θέμα των ελληνοτουρκικών. Όμως κάθε επιλογή κρίνεται. Και όταν κρίνεται αυτό συμβαίνει για να βρεθούν οι πιο κατάλληλοι τρόποι αντιμετώπισης του κάθε προβλήματος. Στα πλαίσια αυτά γίνεται ο δημόσιος διάλογος αυτές τις μέρες με αφορμή την επιθετικότητα των τουρκικών αεροπόρων στο Αιγαίο που οδήγησαν κάποιες επιχειρήσεις τους στα όρια του θερμού επεισοδίου.

Για τα επεισόδια αυτά χθες όταν ρωτήθηκε ο τούρκος υπουργός εξωτερικών κ Γκιουλ δήλωσε άγνοια. Το έμαθε από τον επίτροπο Γκίντερ Φερχόϊγκεν και έπεσε από τα σύννεφα όπως είπε στον έλληνα ΥΠΕΞ.

Η άγνοια Γκιουλ μαζί με τη στάση του Ερντογάν στα κατεχόμενα την περασμένη εβδομάδα είναι συμπεριφορές δηλωτικές του ποιοι πραγματικά κυβερνούν στην Τουρκία παρά τη σαρωτική εκλογική νίκη των ισλαμιστών. Και η αποκάλυψη της ύπαρξης σε καίρια εθνικά τουρκικά θέματα της κυριαρχίας των στρατιωτικών είναι εμπόδιο σε οποιαδήποτε προσέγγιση με τη γειτονική μας χώρα.

Είναι ακριβές ότι το ελληνικό υπουργείο προσπαθεί να αντιληφθεί κερδίζοντας χρόνο με ποια λογική θα χειριστεί η Τουρκία το θέμα της διευθέτησης των διαφορών που έχει εφεύρει με την Ελλάδα. Ελπίζει ότι πλησιάζοντας στο όριο του Δεκεμβρίου του 2004 κατά το οποίο θα κριθεί το κατά πόσον θα ορίσει η ΕΕ ημερομηνία έναρξης των ενταξιακών συνομιλιών για την Τουρκία θα υπάρξει επανακαθορισμός της εξωτερικής πολιτικής της Άγκυρας. Και τότε θα βρει πεδίο λογικής για να ξεπεραστούν τα προβλήματα.

Στην πολιτικοί η αναμονή πολλές φορές αποτελεί προσπάθεια κατευνασμού άλλοτε εργαλείο επιβολής των απόψεών σου. Στην προκειμένη περίπτωση το δεύτερο δεν ισχύει διότι εκείνο που πρέπει κανείς να διαπιστώσει είναι το κατά πόσον είναι εφικτό στην Τουρκία να υπάρξει πραγματική πολιτική αλλαγή Να μην κυβερνά δηλαδή ο στρατός αλλά οι εκλεγμένοι πολιτικοί. Και τέτοια προοπτική δεν είναι ορατή.

Αν η κυβέρνηση θέλει να απελευθερώσει δυνάμεις στην Τουρκία να πιέσουν για να αποκατασταθεί η δημοκρατία και να μπορέσει να συνεννοηθεί πρέπει να δείξει τα δόντια της Και μπορεί να το κάνει. Οι συνομιλίες άλλωστε για την υφαλοκρηπίδα που διεξάγει είναι χωρίς αντικείμενο. Θα μπορούσε να τις διακόψει ζητώντας να σταματήσουν οι παραβιάσεις και παραβάσεις στο Αιγαίο. Και είναι χωρίς αντικείμενο οι συνομιλίες αυτές επειδή το θέμα της υφαλοκρηπίδας δεν λύνεται αν δεν λυθεί το θέμα του ορίου των χωρικών μας υδάτων που συμπαρασύρει και το θέμα του εναέριου χώρου αλλά και το θέμα των βραχονησίδων. Άλλη η υφαλοκρηπίδα με έξι μίλα χωρικά ύδατα άλλη με 10 άλλη με 12. Και άλλη με 3000 βραχονησίδες ελληνικές ή τούρκικες. Το συνυποσχετικό αυτό δεν μπορεί να υπογραφτεί αν δεν λυθούν αυτές οι διαφορές που προβάλλει η Τουρκία.

Συνεπώς και δεν έχουν νόημα, είναι απλώς ένα πολιτικό παιχνίδι, και μπορούν να αποτελέσουν στοιχείο πίεσης να διακόψει τις απειλές της η Τουρκία στο Αιγαίο, αφυπνίζοντας τους ευρωπαίους με μια καθ΄ όλα πειστική διακοπή τους με μονομερή καταγγελία της Ελλάδος εξαιτίας των επικίνδυνων επιθετικών δραστηριοτήτων της Άγκυρας στο Αιγαίο. Κάποτε πρέπει η χώρα μας να αντισταθεί στην τουρκική αυθαιρεσία με πρακτικά μέσα χωρίς κατευναστικούς χειρισμούς που αποθρασύνουν τους αδίστακτους Τούρκους στρατηγούς

Subscribe in a reader Facebook page Follow me