Διαδώστε το στυξ με αυτό το banner στην διεύθυνση http://www.styx.gr/

          Δύσκολοι καιροί για γιάπις...

           

Του Γιώργου Αρκουλή

 

  Kαταπληκτικός ο...χαιρετισμός της εφημερίδας «Καρφί» στον πρόεδρο του Παναθηναϊκού Αγγελο Φιλιππίδη, με αφορμή το νέο στραπάτσο του εν λόγω γιάπι στα του επαγγελματικού ποδοσφαίρου. Προσέξτε ατάκα : ‘ Οι ηγέτες γεννιούνται – δεν διορίζονται’. Βέβαια, ήταν ό,τι πιο κομψό υπέστη αυτές τις μέρες ο τεχνοκράτης Φιλιππίδης, τον οποίο έχουν εμπιστευτεί οι Βαρδινογιάννηδες για την πιο ευαίσθητη επιχειρηματική τους προσπάθεια. Το αν έπραξαν σωστά ή όχι, έχει ήδη κριθεί και μάλιστα έχει «τριτώσει»...

 

Αλλά, ποιος είναι –αλήθεια- ο πρόεδρος του Παναθηναϊκού ; Να μου επιτρέψετε να σας διηγηθώ μια όχι πολύ παλιά ιστορία, η οποία είχε προκύψει κάπως πριβέ σε πολυτελές εστιατόριο της Νέας Ερυθραίας, τον καιρό που μόλις είχε διοριστεί ο Φιλιππίδης στο πόστο του από την οικογένεια Βαρδινογιάννη. Εκείνο το βράδυ, λίγο πριν ξεκινήσει το πρώτο πρωτάθλημα Φιλιππίδη, είχαν δεχτεί πρόσκληση τέσσερις συνάδελφοι, οι περισσότεροι στελέχη αθλητικών τμημάτων πολιτικών εφημερίδων της πρωτεύουσας.. Σύνδεσμος όλων μας με τον Αγγελο, είχε προκύψει νεαρός συνάδελφος «ερυθρόλευκων» αισθημάτων και αυτό με έβαλε σε σκέψεις. Εν πάση περιπτώσει, το δείπνο στο πολυτελές εστιατόριο της οδού Κ.Βάρναλη αποτέλεσε την ευκαιρία των συστάσεων – ήταν παρούσα και η νεαρή (και πολύ διακριτική) σύζυγος του προέδρου, αν θυμάμαι καλά, και αυτή του σιναφιού μας, πάντως είχε σχέσεις με τον Τύπο.

 

Από τις πρώτες στιγμές κατάλαβα (ήμουν και παλαιότερος όλων στην παρέα) ότι ο νεαρός Φιλιππίδης είχε οργανώσει εκείνο το δείπνο όχι τόσο για να γνωρίσει ανθρώπους που δεν γνώριζε (και τον αγνοούσαν) αλλά για να διαγνώσει τις προθέσεις τους για το άτομό του και να μπορέσει να εκμαιεύσει κάποιο στοιχείο που –υποτίθεται ότι- θα του ήταν χρήσιμο στην πορεία του. Στην αρχή, ο Φιλιππίδης μιλούσε πολύ, λες και ήθελε να επιβάλει τη γνώμη του. Οταν όμως σιωπούσε, είχε τ’ αυτιά του «ορθάνοιχτα», δείχνοντας όμως ότι τον ενδιέφερε ν’ ακούσει μόνο τα θετικά για το άτομό του, φιλοφρονήσεις για την ομάδα που μόλις είχε αναλάβει κλπ.

 

Παράλληλα, σε μια – δυο ερωτήσεις «παγίδες», έγινε αντιληπτό ότι η μοναδική σχέση του αμφιτρύωνα με το έρημο το ποδόσφαιρο, ήταν κάποιες μπαλιές που είχε ανταλλάξει σε κολεγιακό γήπεδο των ΗΠΑ, όταν φοιτούσε εκεί παρέα με κάποιο βλαστάρι της οικογένειας Βαρδινογιάννη. Προφανώς, εκείνα τα χρόνια είχε δημιουργήσει την ισχυρή γνωριμία – φιλία γόνους της δυναμικής δυναστείας των πετρελαίων και ιδού τώρα, που είχε κριθεί χρήσιμος και κατάλληλος για τις περιστάσεις.

 

Από τότε πέρασαν σχεδόν τρία χρόνια. Ο Αγγελος Φιλιππίδης ποτέ δεν θέλησε (ή δεν μπορούσε) να πάρει πρωτοβουλίες που θα έβγαζαν τον Παναθηναϊκό από το αδιέξοδο, ποτέ δεν πέρασε στον φίλαθλο κόσμο μια καλή άποψη με προοπτική. Μπορεί να  πρωταγωνίστησε πρόσφατα στη δημιουργία...μπίρας με ετικέτα ιστορικής λέσχης οπαδών του Παναθηναίκού, όμως δεν είναι δυνατόν να τον κακίσει κάποιος γιαυτό. Ξέρετε γιατί; Διότι ποτέ δεν θα μπορούσε ο Φιλιππίδης να πραγματοποιήσει αυτή την ιδέα αν δεν το είχαν αποφασίσει τα αφεντικά του...

 

Στην πορεία, πρέπει να κατάλαβε ότι ο δρόμος της νέας του καριέρας ως ηγέτη του Παναθηναϊκού δεν θα ήταν στρωμένος με ρόδα. Κατ’ επανάληψη η πλευρά του Ολυμπιακού ( χοροστατούντος Σωκράτη Κόκκαλη ), έσπευσε να χαρακτηρίσει τον πρόεδρο του Παναθηναϊκού «υπάλληλο», απαξιώνοντας εντελώς να αντιπαρατεθεί μαζί  του. Ο Φιλιππίδης, τότε, θύμισε το κλασικό «βρέχει όταν σε φτύνουν», αλλά και πάλι ασυγχώρητος κρίνεται. Ενας μετριοπαθής υποστηρικτής του Παναθηναϊκού μπορούσε αυτό να το ανεχθεί, με τη σκέψη «νέος είναι θα μάθει, καλύτερα που δεν ρίχνει λάδι στη φωτιά». Ομως, ο Φιλιππίδης, με το να δείχνει ήπιος, υπεράσπιζε τη θέση του και τον μισθό του, ο οποίος –όπως έχει ακουστεί- ξεπερνούσε τα τρία εκατομμύρια δραχμές...

 

Το πρώτο χοντρό λάθος του Φιλιππίδη, παγιώθηκε στη συνείδηση των φιλάθλων την βραδιά που μπήκε στον αγωνιστικό χώρο και τίναξε το πέτο του διαιτητή Ευθυμιάδη, προκειμένου να του αναχαιτίσει την περιρέουσα πυτιρίδα... Η πράξη του, κόστισε πολύ τόσο στο πρεστίζ των επιλογέων του, όσο και στον θεσμό του προέδρου του Παναθηναϊκού. Εκείνο το βράδυ, ο Αγγελος Φιλιππίδης δεν είχε την δυνατότητα να αμυνθεί διαφορετικά στην απώλεια του πρωταθλήματος, ούτε –στην συνέχεια;- την έξωθεν καλή μαρτυρία ή τις συμμαχίες, προκειμένου να δικαιολογηθεί η πράξη του και να πέσουν οι τόνοι. Κάτι που είχε προκύψει παλαιότερα σε ανάλογες «εκκρήξεις» του καπετάνιου Γιώργου Βαρδινογιάννη...

 

Δεν μπορεί να εκτιμηθεί αν ο Αγγελος Φιλιππίδης έχει μέσα του κρυμμένες κάποιες σωστές ιδέες, που θα μπορούσαν α βοηθήσουν τους Βαρδινογιάννηδες να βγουν από το ποδοσφαιρικό τους αδιέξοδο. Αυτό που όμως εύκολα κατανοεί κανείς, είναι η προοπτική να μεταπηδήσει ο εν λόγω παράγων στην πολιτική ή σε κάποια θέση μάνατζερ σε μεγάλη εταιρία. Ο Φιλιππίδης ποτέ δεν έκρυβε τις πολιτικές του φιλοδοξίες και δεν είναι εντελώς κακό να θέλει να διαβεί το Περιστήλιο προκειμένου να εκπροσωπήσει τον ελληνικό λαό...Το ότι κρίθηκε από τους ισχυρούς φίλους του ως ικανός για την προεδρία του Παναθηναϊκού, ήταν απλά ένα εφαλτήριο για να εκλεγεί κάποια στιγμή βουλευτής, που όμως παραπέμπει σε μια άλλη ιστορία λίγο πικρή και σίγουρα ανεξιχνίαστη...

 

Συμπέρασμα : όπως δείχνουν τα πράγματα, ο παράγων Φιλιππίδης δεν έχει μέλλον στο ποδόσφαιρο. Το ότι δεν απομακρύνθηκε με συνοπτικές διαδικασίες από το πόστο, πιθανώς έχει να κάνει με το μέλλον του εκτός Παναθηναϊκού. Δηλαδή, οι Βαρδινογιάννηδες (ή το Κόμμα) δεν τον καίνε, διότι έχουν τους λόγους τους (και όχι επειδή αναμένονται εκτεταμένες πωλήσεις της νέας μπίρας...)

 

Λεπτομέρεια : σε περίπτωση που κατά τη μεθαυριανή λήξη του πρωταθλήματος προκύψει το απίθανο, δηλαδή «τσαφ» του Ολυμπιακού στην Ξάνθη και νίκη (αναμενόμενη άλλωστε) του Παναθηναίκού που θα του χάριζε τον τίτλο, και πάλι τίποτε δεν θα άλλαζε στο στραπατσαρισμένο προφίλ του προέδρου Φιλιππίδη. Ο εν λόγω τεχνοκράτης, με τα δύο μάστερ και την άνεση του λόγου, δύσκολα θα μπορούσε να πείσει μετά από τρία χρόνια αποτυχημένης προσπάθειας.

Subscribe in a reader Facebook page Follow me