Διαδώστε το στυξ με αυτό το banner στην διεύθυνση http://www.styx.gr/

 

Γιατί ο πολίτης περιπλανάται στα σοκάκια της εικονικής πραγματικότητας και της διαπλοκής

 

Του Λυκούργου Κομίνη

 

   Σέ ένα πολιτικό πεδίο όπου οι Παπανδρέου οι Μητσοτάκηδες και οι Καραμανλήδες αναπαράγονται για να μην εκλείψει το είδος, και σε μια χώρα στην οποία προτιμώνται οι σύνθετες λύσεις και όχι οι απλές, για να οργιάζει νομότυπα η αυθαιρεσία, η παρανομία και η διαφθορά, οι ενδείξεις γίνονται σιγά, σιγά αποδείξεις σκανδάλων. Η αθλιότητα της ενημέρωσης δυστυχώς έχει δημιουργήσει ένα παραβάν που εμποδίζει την πληροφόρηση του πολίτη. Αποτέλεσμα να βομβαρδίζεται ο κάθε άνθρωπος αυτής της κοινωνίας με στοιχεία μιας κατασκευασμένης πραγματικότητας για να παρακάμπτει ή να μην πληροφορείται όσα σε βάρος του συμβαίνουν.

Η θλιβερή αυτή πραγματικότητα αντικατοπτρίζεται στις σφυγμομετρήσεις. Και είναι επίσης εμφανής στο τρόπο διαχείρισης της πληροφορίας από τα περισσότερα ΜΜΕ, ιδιαίτερα τα ηλεκτρονικά. Ο πολίτης μέσα σε ένα τέτοιο ενημερωτικό πλαίσιο κατασκευασμένης πληροφόρησης δεν συνειδητοποιεί ότι το παιχνίδι της εξουσίας είναι κάλπικο και στρωμένο με εικονικά ρόδα υποσχέσεων. Είτε αγνοεί όσα καταστρώνονται υπέρ των μεγάλων συμφερόντων και εις βάρος του. Είτε ανέχεται την κοροϊδία γιατί βαριέται να ψάξει, άλλοτε γιατί δεν δίνει τη σημασία που πρέπει σε όσα του ανακοινώνουν και εφαρμόζουν δείχνοντας μια τυφλή εμπιστοσύνη στους «διάσημους», πολιτικής και δημοσιογραφίας. Είτε ακόμη γιατί πιστεύει στη δύναμη των γονιδίων διακεκριμένων ονομάτων. Αλλά τα ονόματα από τα γονίδια και εκείνα από την πραγματική αξία όσων τα φέρουν, απέχει παρασάγγες.

Αντίθετα με όλα αυτά που συμβαίνουν στην δημοσιογραφική και εκδοτική αγορά, εμείς εδώ δεν θα ανταλλάξουμε παχυλά εισοδήματα, για κάλπικες θέσεις εξουσίας στην ενημέρωση, όπως πράττουν πολλοί σ΄ αυτό το ταλαίπωρο επάγγελμα. Αν κάνετε έναν απολογισμό θα διαπιστώσετε μια πολυθεσία εξαρτημένων και διορισμούς σε κανάλια ραδιόφωνα και οργανικές δημόσιες θέσεις. Θα αντιληφθείτε έτσι την ύπαρξη κατευθυνόμενης δημοσιογραφίας.

Εμείς θα μείνουμε για να λέμε εκείνα που αντιλαμβανόμαστε ότι συμβαίνουν. Και όποιος θελήσει να παραπληροφορήσει, να εξαπατήσει, να υποκριθεί νομίζοντας ότι είναι άτρωτος αφού οι εξουσίες τον προστατεύουν, θα κατανοήσει όταν έρθει το πλήρωμα του χρόνου ότι στο τέλος κερδίζει η αλήθεια που συμφέρει τον πολίτη. Αυτή που πρέπει να είναι το ζητούμενο κάθε δημοσιογράφου. , υπέρ του οποίου είναι υποχρεωμένος να εργάζεται και να θυσιάζεται ακόμη.

 

Αυτά τα λέμε γιατί η σύνθετη πραγματικότητα σε συνδυασμό με τη σκόπιμα στρεβλή παραπλανητική ή αποπροσανατολιστική ενημέρωση, θολώνουν το γυαλί της επικαιρότητας καθημερινά και δεν επιτρέπουν στον πολίτη να βγάλει τα πραγματικά συμπεράσματα που πρέπει για να προστατευτεί από εκείνους που του χαμογελούν προστατευτικά προσφέροντας τις υπηρεσίες τους στο σύστημα. Στο σύστημα που τους αμείβει για τον κόπο τους ηθικά –με κάλπικους τρόπους τις περισσότερες φορές- και υλικά με απλοχεριά, για να το υπηρετούν πιο πιστά και για να δίνουν έτσι την εντύπωση στους πολλούς ότι είναι οι αξιόπιστοι φορείς της ενημέρωσης. Έτσι αποσπούν ταυτόχρονα το θαυμασμό του κόσμου ο οποίος εντυπωσιάζεται και παγιδεύεται στο αληθοφανή μονόλογο των φερέφωνων, αντί να ψάξει να βρει τι επιδιώκουν με όσα οι μεν αποφασίζουν και οι δε υπηρέτες τους περιγράφουν ή αναλύουν.

Πολίτης που δεν λεπτολογεί κάθε φράση κάθε πράξη κάθε απόφαση της πολιτικής εξουσίας και της δημοσιογραφίας δεν πρέπει να παραπονιέται γιατί του έστησαν παγίδα το 1999 και τώρα αν δεν προσέξει του την ξαναστήνουν. Δεν πρέπει να παραπονιέται γιατί τον μεθούν με όρους περίπλοκους όταν θέλουν να εξυπηρετήσουν με την ανοχή τους τα συμφέροντα που υπηρετούν.

Δεν πρέπει να παραπονιέται όταν επαφίεται στη θαυμαστή ονοματολογία προσώπων και αποφεύγει την ουσία και όσων λένε και όσων πράττουν.

Τέλος δεν πρέπει να παραπονιέται όταν θεωρεί ότι μαθαίνει το τι συμβαίνει βλέποντας τηλεόραση ή διαβάζοντας μια εφημερίδα στα πεταχτά, ή ακούγοντας κάποιο δελτίο στο ραδιόφωνο. Παίζονται τόσα παιχνίδια επί παιχνιδιών εις βάρος του που χρειάζεται να καθορίσει μερικές ώρες την ημέρα για να μαθαίνει από πολλές πλευρές όσα γίνονται γι΄ αυτόν χωρίς αυτόν. Και πρέπει να μάθει να τιμωρεί εκείνους που τον πληροφορούν ψεύτικα και εκείνους που πολιτεύονται υποκριτικά. Όχι να τους επιβραβεύει βρίσκοντας την εύκολη δικαιολογία ότι είναι υποχρεωμένος να διαλέξει ανάμεσα σ΄ αυτούς που έχουν τη δύναμη να τον κυβερνήσουν. Γιατί ταυτόχρονα έχουν και τη δύναμη –που αντλούν από εκείνον- για να τον κοροϊδέψουν...

Τα παραδείγματα πολλά που επιβεβαιώνουν τα όσα θεωρητικά αναφέραμε και έχουν βέβαια βάση στην καθημερινότητα και τη σημερινή επικαιρότητα.

Αν με τέτοια σχολαστικότητα ο πολίτης ανέλυε την πραγματικότητα το 1999, θα αντιλαμβανόταν που τον οδηγούσαν οι επιτήδειοι της δημοσιογραφίας των συμφερόντων και της πολιτικής. Αν σε κάθε ρεπορτάζ προσέχει τα στοιχεία και σε ποιο βαθμό διασταυρώνονται ή και εάν καν υπάρχουν και δεν πρόκειται για προθέσεις που παίρνουν τη μορφή πειστικού ρεπορτάζ. Αν ελέγχει τους λόγους που καθένας μας έχει για να αναφερθεί κάπου ή να ασχοληθεί με κάτι, τι συνήθως υπερασπίζεται και πώς, θα αποκτήσει την εμπειρία και την κρίση να ξεχωρίζει ποια θέματα είναι γνήσια, ποιοι ενδιαφέρονται για την ενημέρωσή του και ποιοι όχι. Και θα κατανοήσει πόσο μεγάλη σημασία για τη ζωή του, έχει η ενημέρωση. Χωρίς προσπάθεια να ελέγχει όσα του λένε πολλοί ή και όσα του αποκρύπτουν κάποιοι άλλοι, δεν πρόκειται να αποκτήσει εκείνο που του είναι απαραίτητο για να βελτιώσει την ποιότητα της ζωής του.

Οι αφορμές που μας αναγκάζουν να τα υπενθυμίσουμε για μια ακόμη φορά όλα αυτά είναι διάχυτες και σήμερα.

 

Το ΠΑΣΟΚ, ο στραβός γιαλός και οι σφυγμομετρήσεις

 

Το πιο δυσμενές για το ΠΑΣΟΚ γκάλοπ δόθηκε στη δημοσιότητα την Κυριακή από την «Καθημερινή». Δεν είναι που η ψαλίδα πήγε πάλι σχεδόν στις 10 μονάδες. Είναι που ο Σημίτης υποχωρεί συνεχώς έναντι του βασικού αντιπάλου του σε προτιμήσεις για τη θέση του πρωθυπουργού και τώρα βρίσκεται πίσω του. Και είναι ότι ένας στους τρεις (το 33,8%) οπαδούς του ΠΑΣΟΚ ζητάει την αλλαγή ηγεσίας, όπως προκύπτει από το γκάλοπ της VPRC.

Η αθλιότητα της εικόνας στην οικονομία εν όψει εκλογών, διχάζει βαθιά και το ΠΑΣΟΚ. Σφιχτή εισοδηματική πολιτική περιορισμό των δαπανών και μείωση –ούτε καν πάγωμα- μισθών και αναθεώρηση του σχεδιασμού της Οικονομίας εισηγούνται στον πρωθυπουργό οι οικονομικοί του σύμβουλοι αλλά εκείνοι που βλέπουν απώλεια εκλογών του εισηγούνται τα αντίθετα. Μπορεί να ενόχλησε η πρόταση για μείωση αποδοχών του διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος κ Γκαργκάνα, αλλά είναι μέσα στο κόλπο ο κ διοικητής. Προτείνει εκείνος μείωση για να αισθανθούμε ικανοποιημένοι με το πάγωμα που θα επιβάλει η κυβέρνηση. Σαν το σπίτι του Χότζα με το γάιδαρο…

Ο Ακης Τσοχατζόπουλος ζητάει σχεδιασμό μιας δεκαετίας με νέες ελπίδες για τους μη προνομιούχους μέσα από μια φερέγγυα πρόταση αναδιανομής, αλλαγή του εκλογικού νόμου για κυβερνήσεις συνεργασίας πλέον και ενεργοποίηση από τον Κ Σημίτη όλου του ΠΑΣΟΚ. Ο Θ Πάγκαλος και αυτός θεωρεί απαραίτητη τη δημιουργία ενός νέου οράματος που δεν το κάνει συγκεκριμένο. Και βασίζει τη δυνατότητα ανατροπής του κακού κλίματος στο βαθμό συσπείρωσης που μπορεί να πετύχει με τις κινήσεις του ο Πρόεδρος του κυβερνώντος κόμματος.

Από την πλευρά του Μαξίμου όμως ο δρόμος που έχει επιλεγεί δεν έχει σχέση με τα όσα υποδεικνύονται από τους κριτικούς της κυβερνητικής πολιτικής. Ο πρωθυπουργός ούτε αύριο στην κοινή συνεδρίαση της ΚΕ και της ΚΟ του ΠΑΣΟΚ αναμένεται να δώσει το πλαίσιο μέσα στο οποίο έχει αποφασίσει να είναι οι αποφάσεις του για ανατροπή της κρίσης. Ούτε καν θα αποδεχτεί ότι υφίσταται κρίση. Άποψη, που του καλλιεργούν οι σύμβουλοί του οι οποίοι γνωρίζουν ότι αν εκείνος εκλείψει από την ηγεσία θα εξαφανιστούν σχεδόν όλοι από προσώπου πολιτικής διαχείρισης και θα περάσουν στα αζήτητα του κόμματος. Αυτοί οι σύμβουλοι ίσως να μην του παρουσιάζουν καν τις παραμέτρους της βούλησης της εκλογικής βάσης του ΠΑΣΟΚ που υποδηλώνουν τα νούμερα των σφυγμομετρήσεων. Από το γκάλοπ της VPRC προκύπτει ότι το 45% των ψηφοφόρων του ΠΑΣΟΚ θέλει αλλαγή της πολιτικής που ασκεί ο Κ Σημίτης. Δηλαδή περίπου οι μισοί ψηφοφόροι του κυβερνώντος κόμματος αυτό αποζητούν, και το 33,3 % αποζητά επίσης άλλα πρόσωπα στην κυβέρνηση. Να φύγουν μερικοί από τους καλύτερους που κυβερνούν και έτσι τους έχει χαρακτηρίσει ο ίδιος ο πρωθυπουργός και να έρθουν μερικοί που ο ίδιος του θεωρεί χειρότερους.

Ο πρωθυπουργός όμως αύριο στα πλαίσια των αναλύσεων των συμβούλων του στο Μαξίμου θα αποδώσει όλο το κλίμα στις προσπάθειες εκείνων που πολεμούν την κυβέρνηση. Στη συνωμοσιολογία και τη σεναριολογία με αναμάσημα φημών για συνεργάτες του, αφήνοντας και πάλι στην βραδυκίνητη και αδύναμη να εισέλθει σε πολιτικά πεδία, Δικαιοσύνη. Και στόχος του θα είναι η ΝΔ η οποία όσο δέχεται λεκτικά πυρά από τον Κ Σημίτη αντί να υποχωρεί στις σφυγμομετρήσεις μεγαλώνει τη διαφορά που τη χωρίζει από το ΠΑΣΟΚ, όπως αποδεικνύει το τελευταίο γκάλοπ της RASS το οποίο δημοσίευσε η «Καθημερινή» της Κυριακής.

ΤΟ θλιβερό για το ΠΑΣΟΚ είναι ότι όπως προκύπτει από τη σφυγμομέτρηση μια αρκετά σημαντική πλειοψηφία του εκλογικού σώματος αρχίζει να ξεπερνάει την εντύπωση ότι η ΝΔ δεν θα μπορεί όπως το ΠΑΣΟΚ να διαχειριστεί τα μεγάλα θέματα της οικονομίας, της διαπλοκής, της Παιδείας και τα Εθνικά. Και εκεί οφείλεται προφανώς και το ότι αρχίζει η πλειοψηφία να θεωρεί πως ο Κ Καραμανλής μπορεί να ασκήσει την πρωθυπουργία όχι χειρότερα από τον Κ Σημίτη. Και λέμε όχι χειρότερα αντί καλύτερα, διότι ένα 20,5% απαντώντας στην ίδια ερώτηση δεν πιστεύει ότι θα τα διαχειριστούν καλά ούτε ο ένας ούτε ο άλλος…

 

Το ότι μια συντριπτική πλειοψηφία της κοινής γνώμης, ύψους 85% αποζητά ήθος και διαφάνεια δεν είναι προς τιμήν της κοινής γνώμης.. Στο αυτονόητο απαντούν 100% ναι. Η έλλειψη της πλήρους συμφωνίας στην ύπαρξη διαφάνειας και ήθους από τους πολιτικούς, υποδηλώνει ύπαρξη ενός υποστρώματος κοινωνικού που δεν ρέπει στη διαστροφή, αλλά στη διαπλοκή. Με ό,τι αυτό σημαίνει για την ύπαρξη της παραοικονομίας, της φοροδιαφυγής και του ρουσφετιού.

Το μεγάλο πρόβλημα πάντως για το ΠΑΣΟΚ είναι η δυνατότητα όχι να αποδείξει σε κυβερνητικό επίπεδο ότι καταφέρνει να δρομολογήσει λύσεις των κοινωνικών προβλημάτων καθημερινότητας και να αποδείξει με φερέγγυο τρόπο ότι θα ανατρέψει το κλίμα διαφθοράς που έχει κυριαρχήσει με όσα έχουν καταγγελθεί, αλλά στο κατά πόσον θα μπορέσει να δημιουργήσει κλίμα νέας ελπίδας αλλάζοντας αρχηγό. Κάτι που η εκλογική του βάση σχεδόν αποζητά αν δεν απαιτεί.

Για τη ΝΔ τα πράγματα είναι ευκολότερα αλλά πάσχει από μερικά ουσιώδη. Δεν διαθέτει πολιτικές προτάσεις που να εμπνέουν το μεγαλύτερο τμήμα της κοινωνίας. Εντός εκτός και επί τα αυτά της πολιτικής του ΠΑΣΟΚ κινείται. Οι διαβεβαιώσεις της για πάταξη της διαφθοράς δεν συνοδεύονται από πρακτικές προτάσεις αποτελεσματικής ανατροπής αυτού του καθεστώτος. Ίσως να αλλάξει πρόσωπα η διαφθορά υπολογίζουν οι περισσότεροι, παρά πιστεύουν ότι θα χτυπηθεί με θεσμικά μέτρα αυτόματης επιβολής και απόδοσης, αν η ΝΔ βρεθεί στην εξουσία.

Πρόβλημα θα έχει επίσης η ΝΔ για να αποδείξει ότι σκέφτεται αξιοκρατικά και όχι κομματικά. Τα περισσότερα περιφερειακά στελέχη της έχουν από τώρα επισημάνει ποιόν του ΠΑΣΟΚ θα εκδιώξουν για να καταλάβουν τη θέση του. Και φυσικά έχει να αντιμετωπίσει και πρόβλημα κυβερνητικών στελεχών με εμπειρία.

Έλλειμμα που θα οδηγήσει σε ανάγκη χρησιμοποίησης των βετεράνων του κόμματος περιορίζοντας την ανανέωση σε μερικές περιπτώσεις. Ίσως ελάχιστες τόσο που να είναι αδύνατες να χαρακτηρίσουν το σύνολο. Και φυσικά όλα αυτά εφόσον κατορθώσει η ΝΔ να κερδίσει τις εκλογές έχοντας απέναντί της ένα ΠΑΣΟΚ κουρασμένο ή ανανεωμένο και με νέο αρχηγό.

Η κερδοφορία των επιχειρήσεων και το παιχνίδι των πτωχεύσεων

 

Επειδή είναι πρόσφατη η συζήτηση που είχαμε με τον πρόεδρο του ΣΕΒ από αυτό το μικρόφωνο. Και επειδή στη συζήτησή μας εκείνη αρνήθηκε το γεγονός της μεγάλης κερδοφορίας των ελλήνων επιχειρηματιών, πρέπει να αναφερθούμε στα στοιχεία που προκύπτουν από έρευνα της εφημερίδας Ελευθεροτυπία που έγινε πάνω στα πραγματικά στοιχεία που χορήγησε ο ΣΕΒ αλλά και προκύπτουν από την ΕΕ. Και από τα στοιχεία της έρευνας της εφημερίδας Ελευθεροτυπία προκύπτουν τα εξής

Η κερδοφορία των σημαντικών επιχειρήσεων είναι πολλαπλάσια  από πέρυσι εφόσον κατέβαλαν στην εφορία 620 εκατομμύρια ευρώ έναντι 220 που είχαν καταβάλει το 2001 πέρυσι. Και εφόσον οι καταβολές στην Εφορία τριπλασιάστηκαν σημαίνει ότι τα κέρδη πολλαπλασιάστηκαν αφού έτυχαν εντωμεταξύ και πρόσθετων φορολογικών απαλλαγών οι βιομήχανοι. Οι ελληνικές βιομηχανίες επίσης προκύπτει ότι έχουν υψηλότερο ποσοστό καθαρού κέρδους έναντι του μέσου όρου της ευρωζώνης. Και είναι οι περισσότερες από αυτές πρώτες σε επιβολή υψηλού ποσοστού κέρδους έναντι των αντίστοιχων των άλλων χωρών

 

Όλα αυτά έρχονται μέσα σε ένα κλίμα πτωχεύσεων που ως ένα βαθμό αντικατοπτρίζει τις ιδιότητες της ελεύθερης αγοράς αλλά ως ένα βαθμό ενισχύεται από υποβολιμαίες πρακτικές για να εξασφαλιστούν με την πίεση στην πολιτική εξουσία περισσότερα κίνητρα. Ιδιαίτερά δε να καταδειχτεί με τις εντυπωσιακές πτωχεύσεις ότι είναι αναγκαία η απελευθέρωση της αγοράς εργασίας για τη μείωση του κόστους παραγωγής. Από τα κέρδη δεν γίνονται επενδύσεις ούτε από τη μείωση κερδών προσπάθεια να εξασφαλιστεί ανταγωνιστικότητα. Στόχος είναι να εξαφανιστούν τα εργατικά κεκτημένα και να ισοπεδωθούν οι μισθοί σε επίπεδα απλής ή δύσκολης επιβίωσης. Το ερώτημα είναι βέβαια ποιος θα καταναλώνει εκτός από μια ελίτ εύπορων σε μια τέτοια κοινωνία; Αλλά μάλλον θέλουν οι επιχειρηματίες να οδηγήσουν στα όρια της επιβίωσης τη συντριπτική πλειοψηφία της ελληνικής κοινωνίας. Πάντως είναι φανερό από τα στοιχεία της έρευνας και το κλίμα πτωχεύσεων –που μοιάζουν αλληοανερούμενα μεταξύ τους στοιχεία- ότι στόχος είναι να έρθει η αγορά εργασίας στα μέτρα που εκείνοι επιθυμούν και οι πολιτικές αποφάσεις για τις επιχειρήσεις να προσφέρουν πλήρη ασυδοσία στις σχέσεις με τους εργαζόμενους.

Οι φούσκες του 1999 η δικαστής κ Μπουρμπούλια και ο φίλος

 

Καθυστερημένα φτάνουμε στο θέμα που κυριαρχεί διαχρονικά στην ελληνική πολιτική ζωή και με το οποίο ξεκινήσαμε την εκπομπή σήμερα. Και αυτό το θέμα της διαφθοράς και της διαπλοκής σε συνδυασμό με την κάλπικη ενημέρωση που προσφέρεται στον πολίτη, υπονοούσαμε με τη σημερινή εισαγωγή μας.

Μια τρύπα σ΄ αυτό το σκοτάδι της ενημέρωσης άνοιξε το ρεπορτάζ της «Καθημερινής» του περασμένου Σαββάτου για την περιβόητη δικαστική έρευνα της κ Κωνσταντίνας Μπουρμπούλια. Η οποία ως δικαστής δεν απαντάει στις καταγγελίες αλλά όμως σήμερα εμμέσως έχει δώσει συνέντευξη στην εφημερίδα «ΑΠΟΦΑΣΗ». Χαρακτηριστικά μάλιστα λέει ότι η ιδιωτική της ζωή δεν αφορά κανέναν. Αυτό θα είχε βάση αν την ιδιωτική της ζωή δεν τη χαρακτήριζε ένα απαράδεκτο ασυμβίβαστο. Ότι την εποχή που έπρεπε να ξεκαθαρίσει το θέμα της φούσκας και εκείνη είχε αναλάβει το ξεκαθάρισμα, σύντρόφός της ήταν ένας δικηγόρος που είχε σχέση με υποθέσεις που εκείνη διαχειριζόταν. Και θα έπρεπε -όπως θα έκανε κάθε έντιμος δικαστής- να ζητήσει να εξαιρεθεί λόγω αυτής της σχέσης ή να διέκοπτε τη σχέση αν ήθελε να διεκπεραιώσει την υπόθεση. Όχι να εμφανίζεται σε τοποθεσίες που είχαν σχέση με λογαριασμούς σε περίεργες ελβετικές τράπεζες, όπου υπάρχουν ενδείξεις ότι έχουν γίνει ύποπτες συναλλαγές. Το τι έκανε στην ιδιωτική της ζωή η κ Μπουρμπούλια φυσικά δεν αφορά κανέναν στο βαθμό που εκείνο που έκανε δεν είχε σχέση με εκείνο που δίκαζε. Αλλά αυτό θα αποδειχτεί από την έρευνα που γίνεται αυτόν τον καιρό.

Στην ουσία της έρευνας Μπουρμπούλια, για την οποία πολλές φορές είχαμε ζητήσει από αυτό το μικρόφωνο να ερευνηθεί, θα πρέπει να πούμε ότι σύμφωνα με το αξιόλογο ρεπορτάζ της «Καθημερινής» του Σαββάτου του Σεραφείμ Κωνσταντινίδη είναι στο στόχαστρο της Δικαιοσύνης. Και μπορεί το ρεπορτάζ να επικεντρώνεται στη σκαστή περίπτωση Τασόγλου Ντελόνγκι και ΑΚΤΙΒ ΑΕΠΕΥ με όλα τα μπουμπούκια που άνθισαν την εποχή της φούσκας γύρω από αυτό το κατασκεύασμα Μπογδάνου στη Σοφοκλέους του 1999, αλλά απομένει να εξηγηθεί πώς η κ Μπουρμπούλια εισηγήθηκε με το πόρισμά της αρχειοθέτηση των συγκλονιστικών υποθέσεων εκείνης της περιόδου. Πώς υποθέσεις όπως ανύπαρκτης στην πραγματικότητα «Ιντερσατ» του κ Μπατατούδη που ο ΣΔΟΕ έβγαλε διαβλητή τη διαχείριση, με την οποία ο «επιχειρηματίας» κατέφαγε τα κεφάλαια των επενδυτών χωρίς να τα επενδύσει πουθενά. Υποθέσεις όπως της «Λαυρεωτικής». Υποθέσεις όπως της «Μακλο» και άλλων που άντλησαν από τους αφελείς και το τελευταίο κατακάθι αποταμιεύσεων και δανείων από τράπεζες δεν κρίθηκε σύμφωνα με τη δικαστική κρίση της κ Μπουρμπούλια ότι πρέπει να φτάσουν ούτε καν στο ακροατήριο. Εκτός όλων αυτών και πολλών άλλων δήθεν επιχειρήσεων που έταζαν μέσω των πληροφοριοδοτών δημοσιογράφων τους «λαγούς με πετραχήλια» στους επενδυτές της εποχής εκείνης, οι οποίοι νόμιζαν ότι θα γίνουν πλούσιοι. Πλούσιοι γίνονταν μόνο οι γνωστοί της παρέας που μάθαιναν πότε πρέπει να πουλήσουν. Ενώ το ψέμα έρεε στα ειδικά και μη ειδικά έντυπα για να τρέχουν οι αφελείς να ανεβάζουν τις αξίες των μετοχών και οι έξυπνοι που διαχειρίζονταν την πληροφόρηση πουλούσαν και κέρδιζαν.

Για όλες αυτές τις αθωώσεις το πόρισμα Μπουρμπούλια πρέπει να εξεταστεί, ώστε να μάθουμε κι εμείς οι αφελείς πώς οι δολοπλόκοι της Σοφοκλέους κατάφεραν να παρανομήσουν χωρίς να πληρώσουν. Είτε αγοράζοντας εκ νέου τις μετοχές που πούλησαν με ψέματα, ή να πάνε στη φυλακή για να ικανοποιηθεί και το δημόσιο αίσθημα ότι υπάρχει δικαστική και πολιτική εξουσία που ενδιαφέρεται για την προστασία του πολίτη.

Η υπόθεση έχει πολλές παραμέτρους και δεν εξαντλείται σε μια εκπομπή. Η κ Μπουρμπούλια θα είναι στην επικαιρότητα για πολύ καιρό με όσα έχει πράξει Και αν αποδειχτεί ότι άριστα έπραξε θα δικαιωθεί μέσα από την ίδια τη ζωή. Γιατί το πιο βασικό δεν είναι που βρήκε τα χρήματα και αγόρασε ακριβά αυτοκίνητα ή σπίτια. Αυτά είναι παγίδες για να χάσουμε το δάσος. Το θέμα είναι πώς απατεώνες της Σοφοκλέους που έφταναν και μέχρι την εφαρμογή μαφιόζικων μεθόδων εξόντωσης αντιπάλων τους, τους απάλλαξε με ένα πόρισμα χωρίς να ζητήσει και τη γνώμη ειδικών για το χρηματιστήριο. Δεν μπορεί να ήταν γνώστης των λεπτομερειών και των παρανομιών όλων των τύπων η ανακρίτρια.

Και σε ότι αφορά την ιδιωτική της ζωή το ξαναλέμε για να εμπεδωθεί. Δεν μας ενδιαφέρουν οι ερωτικές τις λεπτομέρειες. Μας ενδιαφέρει το ασυμβίβαστο της σχέσης κατά τη δικαστική διαχείριση των υποθέσεων που αφορούσαν στις φούσκες του 1999. Και αυτό θα πρέπει να διερευνηθεί. Ο βαθμός δηλαδή επηρεασμού της από τον δικηγόρο Κουμεντάκη ή οποιονδήποτε άλλο φίλο ή γνωστό της.

 

Subscribe in a reader Facebook page Follow me