Διαδώστε το στυξ με αυτό το banner στην διεύθυνση http://www.styx.gr/

 

 Όταν η αντιπαράθεση των κομμάτων εξουσίας γίνεται στο πεδίο των εντυπώσεων

 

  ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΝΕΣΤΟΡΙΔΗ

 

  Εν αναμονή των κινήσεων του πρωθυπουργού, η χώρα έχει εισέλθει σε προεκλογική περίοδο μακράς διάρκειας. Ως συνήθως η αντιπαράθεση των κομμάτων εξουσίας εξαντλείται στα επιφαινόμενα, στα επικοινωνιακά πυροτεχνήματα και η «μάχη» γίνεται στο πεδίο των εντυπώσεων.

Η δημόσια συζήτηση για υπαρκτά ή ανύπαρκτα σκάνδαλα αναδύει δυσοσμία και απλώς επιβεβαιώνει τα αδιέξοδα ενός μεταπολιτευτικού πολιτικού συστήματος, το οποίο ανέδειξε σε υπέρτατη αξία την πελατειακή λειτουργία, τη μικρή ή μεγάλη διαπλοκή. Με την ενεργή συμμετοχή, δυστυχώς, μιας κοινωνίας που εθίστηκε στη διαπλοκολογία και στη συνωμοσιολογία. Και φυσικά των πολιτών, οι οποίοι αρέσκονται να καταγγέλλουν τους πάντες και τα πάντα γύρω τους, ως οι μόνοι... αμόλυντοι!

Οι τέσσερις ιστοριούλες που δημοσιεύονται παρακάτω, είναι μερικές μόνον από τις χιλιάδες περιπτώσεις ρουσφετιού, διαφθοράς και παραλογισμού που χαρακτηρίζουν τη χτεσινή και σημερινή κατάσταση. Αγγίζουν τον πυρήνα της δημοκρατίας και καθιστούν αναγκαίο τον επανακαθορισμό των σχέσεων πολιτικής, κοινωνίας και οικονομίας. Έναν στοιχειώδη εκσυγχρονισμό, όμοιο μ' εκείνον που είχε διακηρύξει και επιχειρήσει ο Κ. Σημίτης, πριν επιλέξει τον εύκολο δρόμο της αδράνειας και του συμβιβασμού με τα καθιερωμένα...

 

Η… κυρία

ΕΙΚΟΝΑ ΠΡΩΤΗ: Αρχές της περασμένης δεκαετίας, σε γραφείο νεόκοπου βουλευτή της ΝΔ, ο οποίος δεν ευτύχησε να καθίσει σε υφυπουργική καρέκλα. Το τηλέφωνο κουδουνίζει ακατάπαυστα και δαιμονισμένα. Σηκώνει το ακουστικό και -στην αρχή ήρεμος- προσπαθεί να πείσει την κυρία της άλλης πλευράς του σύρματος ότι το αίτημά της δεν είναι δυνατό να ικανοποιηθεί.

Ποιο ήταν το αίτημα; Να μετατεθεί σε ακριτικό νομό η (επίσης «γαλάζια») σύζυγος του κυρίου με τον οποίο διατηρούσε εξωσυζυγική σχέση η τηλεφωνούσα! Η «παράνομη», δηλαδή, απαιτούσε την εκδίωξη της «νόμιμης», ώστε να απολαύσει ελεύθερα το φλογερό ερωτά της!!! Και, μάλιστα, ήταν ιδιαίτερα φορτική...

Όταν κάποια στιγμή ο δύσμοιρος βουλευτής, υψώνοντας τον τόνο της φωνής του, ξεκαθάρισε ότι αυτά τα πράγματα δε γίνονται, ότι δεν είναι καθόλου λογικά και ότι, τέλος πάντων, η προς μετάθεση δημόσιος υπάλληλος ανήκει -επίσης- στη Νέα Δημοκρατία, έλαβε την οργισμένη απάντηση: «Τέτοια αχαριστία δεν την περίμενα. Ξέχασες πόσα κουκιά σου έφερα στις εκλογές; Θα φας καλά...».

Αποσβολωμένος έπεσε σε βαθιά περίσκεψη. Στις επόμενες εκλογές «έφαγε καλά», αφού έμεινε εκτός νυμφώνος και έκτοτε βλέπει τη Βουλή μόνο απ’ έξω, όταν βρίσκεται στην πλατεία Συντάγματος...

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ: Καλά να πάθει ο κύριος βουλευτής. Όχι μόνο επειδή είχε τάξει τον ουρανό με τ’ άστρα για να πετύχει την εκλογή του, αλλά και επειδή επί τόση ώρα άκουγε υπομονετικά τα... επιχειρήματα της «κυρίας» και δεν τη σιχτίρισε...

 

Ο… βολευτής

ΕΙΚΟΝΑ ΔΕΥΤΕΡΗ: Αρχή της τρέχουσας δεκαετίας, παραμονές εκλογών σε γραφείο παλαιού βουλευτή του ΠΑΣΟΚ, ο οποίος ευτύχησε να καθίσει (για τρίτη φορά) σε καρέκλα υφυπουργού, αφού -στο μεταξύ- είχε διορίσει ό,τι... κινούνταν στην επαρχία του. Όμως, εκείνος ο... καταραμένος «νόμος Πεπονή» δεν άφηνε πλέον πολλά περιθώρια και ο υφυπουργός κινδύνευε να πάθει κατάθλιψη, διότι αν και καταλάβαινε τον πόνο του κοσμάκη, δεν μπορούσε να κάνει κάτι, δηλαδή να τον βολέψει στο Δημόσιο! Και το χειρότερο; Οι ψηφοφόροι δεν εννοούσαν να καταλάβουν ότι αυτός ήθελε, αλλά το ΑΣΕΠ δεν επέτρεπε...

Αυτό ακριβώς προσπαθούσε να εξηγήσει στην αναψοκοκκινισμένη κυρία, η οποία τον εκλιπαρούσε να διορίσει την (παρούσα στη συζήτηση) μεσόκοπη αδελφή της οπουδήποτε.

«Ξεχνάς πόσες ψήφους σου έδωσα; Ο άλλος (σ.σ.: ο έτερος βουλευτής...) μας παρακαλούσε, αλλά εμείς εσένα αγαπάμε», είπε η πολυλογού ηλικιωμένη κυρία.

«Γιατί, εγώ δε σας αγαπάω; Διόρισα τον άντρα σου και τα δυο ανίψια σας! Τώρα δεν μπορώ να κάνω τίποτα», αντέτεινε ο κύριος υφυπουργός.

Ο διάλογος επαναλήφθηκε αρκετές φορές και οι δυο κυρίες αποφάσισαν να φύγουν γεμάτες απογοήτευση. Η υπό διορισμό είχε ήδη διαβεί το σκαλί της εξόδου, όταν η... ψηφοκράτορας είπε στο βουλευτή: «Θες να τη χάσουμε, να ψηφίσει τον άλλον; Δώσε, τουλάχιστον, μια ελπίδα...».

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ: Ο κύριος βουλευτής αποδέχθηκε στωικά ότι έχασε τη... Βασιλεία του ρουσφετιού και κατάφερε να διασωθεί εκλογικά, αλλά η νοοτροπία της «πελάτισσας» δε σώζεται με τίποτα, όσα γραφεία πολιτευτών κι αν προσκυνήσει...

 

Το «έλαιον»…

ΕΙΚΟΝΑ ΤΡΙΤΗ: Νεαρή κοπέλα βγαίνει από νωρίς το πρωί στους δρόμους και παίρνει αμπάριζα τις τράπεζες. Στέκεται μπροστά στα γνωστά ΑΤΜ, βάζει μέσα την κάρτα και κάνει ανάληψη του ποσού που ορίζει ως ανώτατο όριο ημέρας η κάθε τράπεζα. Στην τσάντα της έχει τόσες κάρτες, όσα και τα υποκαταστήματα της πόλης. Και «τραβάει» χρήματα απ’ όλες! Στη συνέχεια επιστρέφει στο σπίτι, κάνει... ταμείο και παραδίδει στο αφεντικό...

Η «γύρα» επαναλαμβάνεται επί πολλές ημέρες, δύο περιόδους κάθε χρόνο, πριν από τις συνεδριάσεις της επιτροπής που αποφασίζει την ένταξη επενδυτικών σχεδίων στον αναπτυξιακό νόμο. Της επιτροπής, δηλαδή, που -βάσει νόμου- είναι αρμόδια να διανείμει σε επιχειρηματίες δημόσιο χρήμα με τη μορφή επιχορήγησης, προκειμένου να υπάρξει οικονομική ανάπτυξη και να δημιουργηθούν νέες θέσεις εργασίας.

Είθισται, όμως, όταν πρόκειται να πάρεις, να δίνεις... το κατιτί είτε ως «γρηγορόσημο» είτε ως «έλαιον», ώστε να λειτουργήσουν αποτελεσματικά τα γρανάζια της γραφειοκρατίας. Επειδή, όμως, οι καιροί είναι πονηροί και έχουν πληθύνει οι υποψίες, ουδείς σοβαρός δημόσιος λειτουργός διακινδυνεύει να συλληφθεί έπ’ αυτοφώρω την ώρα που εισπράττει τα... αργύρια (για την ακρίβεια, τα εκατομμύρια...) του λαδώματος. Έτσι, το εφευρετικότατο «δαιμόνιον του Έλληνος» ανακάλυψε την ασφαλέστατη μέθοδο της αναλήψεως μέσω των ΑΤΜ: «Θέλεις επιχορήγηση; Ανοίγεις λογαριασμό στην τράπεζα, παίρνεις κάρτα ανάληψης και PIN, μου τα δίνεις και έχεις θετική γνωμοδότηση»! Τόσο απλά...

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ: Οι κυβερνήσεις πέφτουνε, μα η αγάπη (προς τα αργύρια...) μένει. Ή, μάλλον, ζει και βασιλεύει και το κράτος κυριεύει!

 

Το παράδοξο…

ΕΙΚΟΝΑ ΤΕΤΑΡΤΗ (λίαν πρόσφατη): Ο πρόεδρος του ΣΕΒ προβλέπει ότι μετά το 2004 θα υπάρξει τρομακτική αύξηση της ανεργίας στη χώρα μας. Αγανακτισμένοι κυβερνητικοί παράγοντες βάλλουν εναντίον του εκπροσώπου των εγχώριων βιομηχάνων, ο οποίος φαίνεται ότι εντάσσει εαυτόν στον εκλογικό σχεδιασμό της Νέας Δημοκρατίας. Με την ίδια ευκολία που προ καιρού απένειμε τα εύσημα στην οικονομική πολιτική του ΠΑΣΟΚ και χωρίς ίχνος αυτοκριτικής για τις αιτίες του ζοφερού ενδεχομένου...

Κάποτε ήταν της μόδας μια ενδοαριστερή διαμάχη περί της ύπαρξης ή μη «εθνικής αστικής τάξης», ενώ την τελευταία εικοσαετία του περασμένου αιώνα ενεφανίσθησαν τα «νέα τζάκια», δηλαδή «αυτοδημιούργητοι» επιχειρηματίες έχοντες δεσμούς με το κυβερνών κόμμα. Ενέσκηψε, στο μεταξύ, το φαινόμενο της παγκοσμιοποίησης. Ουδείς, εκ των θιασωτών της επιχειρηματικότητας, της θεοποίησης της αγοράς και της πλήρους αποδιάρθρωσης των εργασιακών σχέσεων στο όνομα της ανταγωνιστικότητας της οικονομίας, φαίνεται να αντιλήφθηκε τον κίνδυνο που εμπεριείχε η γιγάντωση του (παρασιτικού) χρηματιστικού κεφαλαίου διεθνώς. Τόσο για τους ίδιους ως βιομηχάνους, όσο και για τη βιομηχανία και, κατ’ επέκταση, για τους εργαζόμενους ως αναπόσπαστο μέρος της παραγωγικής διαδικασίας. Κυριεύθηκαν από την επιδίωξη του τυφλού και γρήγορου κέρδους, ώσπου ήρθε το ξεφούσκωμα...

Οι επιδοτήσεις από τους αναπτυξιακούς νόμους του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ, όπου και όταν δεν... εξαερώθηκαν, δημιούργησαν κρατικοδίαιτους επιχειρηματίες και όχι εκσυγχρονισμένες επιχειρήσεις, ικανές να ανταποκριθούν στις δυσκολίες του έντονου ανταγωνισμού. Είναι κι αυτό ένα από τα παράδοξα του ελληνικού καπιταλισμού: χρυσοπληρώνεται η δημιουργία θνησιγενών θέσεων εργασίας, ενώ με τα ίδια χρήματα θα μπορούσαν να ζήσουν πλουσιοπάροχα πολλοί περισσότεροι άνεργοι!

 

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ: Οι παράγοντες της κυβέρνησης δικαίως εξανίστανται και υπενθυμίζουν στους βιομηχάνους την «κοινωνική ευθύνη» του ρόλου τους. Λησμονούν ωστόσο ότι, και εξαιτίας τους, «καλόμαθε η γριά στα σύκα...» κι ότι η χορήγηση επιδοτήσεων νοθεύει την οικονομία της αγοράς;

 

«Αγγελιοφόρος της Κυριακής» 25/5/2003

Subscribe in a reader Facebook page Follow me