ΤΟ ΛΕΞΙΚΟ

ΤΩΝ ΕΚΛΟΓΩΝ

ΣΤΗΝ ΠΟΕΣΥ

  Δημοσιογράφοι:  «Τι τρέλα είναι αυτή να μου ζητάτε πρόποση για Ελεύθερο Τύπο; Δεν υπάρχει ανεξάρτητος Τύπος στην Αμερική. Το ξέρετε και το ξέρω... Η δουλειά του δημοσιογράφου είναι να σκοτώνει την αλήθεια, να γράφει χοντρά ψέματα, να διαστρεβλώνει την πραγματικότητα, να κάνει τούμπες στα πόδια του Μαμμωνά και να πουλάει τη χώρα και τη φυλή του, για το καθημερινό του ψωμί... Είμαστε το εργαλείο πλούσιων ανθρώπων που βρίσκονται στο παρασκήνιο. Είμαστε μαριονέτες; Τραβάνε τους σπάγκους και χορεύουμε. Το ταλέντο μας, οι ικανότητές μας και οι ζωές μας ολόκληρες, δεν μας ανήκουν. Ανήκουν σε άλλους…».  ΤΖΟΝ ΣΟΥΪΝΤΕΝ (Δημοσιογράφος, Διευθυντής των "Τάϊμς της Νέας Υόρκης" το 1953 – τη χρονιά που πέθανε ο Στάλιν – όταν του ζήτησαν να κάνει μια πρόποση στον Εθνικό Σύλλογο Τύπου, για την Ελευθερία του Τύπου).

  Συνδικάτο τύπου: Όλοι θέλουμε να δημιουργήσουμε ένα ισχυρό Συνδικάτο Τύπου. Αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει να πληρώσουν κάποιοι γι΄ αυτό και κάποιοι να πληρωθούν. Αν συνδικάτο σημαίνει αυτοί που έχουν "πλούσιο ταμείο" να μεταβιβάσουν τον πλούτο του ταμείου τους σε εκείνους που έχουν "φτωχό ταμείο", τότε για να κατέβουμε όλοι μαζί σε απεργία θα πρέπει οι χαμηλόμισθοι να πληρώνουν τους υψηλόμισθους για να απεργήσουν ή το αντίθετο; Συνδικάτο συνδικαλιστικών ενώσεων δεν σημαίνει ενιαίο ταμείο. Αν σήμαινε αυτό, τότε να γίνει ένα ταμείο για όλη τη χώρα και με την πρώτη απεργία να κάνουμε σοσιαλισμό σε μια μόνη χώρα.

 Ενοποίηση Ταμείων:  Το επιχείρημα της κυβέρνησης είναι ότι θα γλιτώσουμε λεφτά γιατί έτσι θα είναι λιγότερα τα έξοδα λειτουργίας των Ταμείων. Τότε γιατί δεν ενοποιούμε τις Τράπεζες; Ενώ τα δομημένα στέλνουν την παγκόσμια οικονομία από κει πού ήρθε το 1929, αντί να συζητάμε πώς θα σώσουμε αυτά που έχουμε και να πάρουμε και τα κλεμμένα, συζητάμε τί θα γίνει το 2045! Ο κ. Δούκας που παραχώρησε τα καμένα στη Ζαχάρω για να γίνουν γήπεδο γκόλφ, μας δείχνει το δρόμο. Αφού εμείς έχουμε τα λεφτά γιατί δεν τα κάνουμε γήπεδα γκολφ; Αφού αυτή είναι η σωστή επένδυση γιατί να μην την κάνουμε εμείς; Γιατί πρέπει τινάξουμε στον αέρα το ταμείο μας και να μας στραγγαλίζει η ιδιωτική ασφάλιση που θα είναι ιδιοκτήτρια των γηπέδων γκολφ; Αν είμαστε εμείς ιδιοκτήτες, τότε θα σώσουμε και τα παιδιά μας που δεν θα τα φροντίσει φυσικά η Ιντεραμέρικαν, αλλά με τα τεράστια κέρδη του ταμείου μας, θα μπορούμε τότε να πάρουμε υπό την προστασία μας και τα φτωχά ταμεία των άλλων ειδικοτήτων των εργαζομένων στα ΜΜΕ.

  Κόμματα:  Για πρώτη φορά στην μεταπολεμική Ιστορία της χώρας όλα τα πολιτικά κόμματα συμφωνούν σε κάτι: Να πληρώσουν οι "πλούσιοι δημοσιογράφοι" τους φτωχούς εργάτες των ΜΜΕ, για να μην τους πληρώσουν οι – φτωχοί προφανώς - εργοδότες. Τα κόμματα εξουσίας δεν χρειάζονται δικά τους ΜΜΕ, γιατί έτσι κι΄ αλλιώς κάνουν ότι τους λένε οι "νταβατζήδες". Τα μικρά κόμματα είναι ιδιοκτήτες ΜΜΕ. Η ομοφωνία είναι πλήρης. Ποιος πληρώνει; Εμείς. Όλοι εμείς οι εργαζόμενοι στα ΜΜΕ. Οι μεν χάνοντας τα λεφτά που υπάρχουν, οι δε μην έχοντας ταμείο, αφού το κοινό νέο ταμείο θα τιναχτεί συντόμως στον αέρα.

 Συνδικαλιστικές παρατάξεις:  Όλες  υπέρ της ενοποίησης πλην Λακεδαιμονίων: ΚΕΔ.

Το επιχείρημα "εμείς λέμε άλλη ενοποίηση για την οποία θα παλέψουμε" είναι απλώς απάτη. Αν δεν μπορείς να καταργήσεις αυτό που πέρασε στη βουλή λέγοντας ένα απλό ΟΧΙ, θα μπορέσεις να επιβάλεις διάφορα όνειρα που βλέπεις και μάλιστα μέχρι τις λεπτομέρειες;

  Υποψήφιοι:  Ένας απλός μισθωτός δημοσιογράφος.  Eνας τηλεπαρουσιαστής του Ρουσόπουλου των 30.000 ευρώ. Ένας διευθυντής από το ΒΗΜΑ έμπιστος του εργοδότη. Ένας σύμβουλός της Τράπεζας της Ελλάδος, έμπιστος της διοίκησης της έδρας του Ελληνικού Κεφαλαίου.

  ΥΓ  Η αλήθεια δεν έχει χορηγούς και δεν χωράει απεργοσπάστες.

ΚΙΝΗΣΗ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΩΝ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΩΝ