"Ψήφισα το Γκιόργκος Παπαντρέος γιατί είναι πιο καλός"

του Σπύρου Κομίνη

       Όταν τα ιδιωτικά κανάλια πανηγυρίζουν για "γιορτή της δημοκρατίας", κράτα και μικρό καλάθι. Οι καναλάρχες έβαλαν στη βουλή τον Καρατζαφέρη, λανσάροντας το ευχολόγιο για πεντακομματική βουλή, γιατί δεν τους έφταναν 4 κόμματα. Χρειαζόντουσαν ένα πέμπτο. Το έβαλαν. Πλακώνονται μεταξύ τους για τον πιο κραγμένο "μαϊντανό", για το ποιός θα αρπάξει το πιο ηλίθιο στιγμιότυπο, αλλά είναι σύμμαχοι στους μεγάλους στόχους. Τώρα συνεχίζουν να προβάλλουν το κόμμα - μπαλαντέρ μετά μανίας. Έχουν κάνει τον Καρατζαφέρη και την παρέα του, μόνιμους κατοίκους των παραθύρων και των πάνελ. Αποκλείουν όπως πάντα το ΚΚΕ. Γιατί οι καναλάρχες και οι "ανεξάρτητοι" δημοσιογράφοι κάνουν αυτή τη διάκριση; Υπάρχει ισότητα των πολιτών αλλά όχι και των κομμάτων της βουλής; Τί γνώμη έχει επ΄ αυτού το "Εθνικό Συμβούλιο Ραδιοτηλεόρασης";

     Ο νικητής των εκλογών του ΠΑΣΟΚ που έλεγε "ο λαός δεν ξεχνά τί σημαίνει δεξιά", δεν έχει πει λέξη εναντίον του Καρατζαφέρη και δείχνει ιδιαίτερα ευγενής μαζί του. Βέβαια είναι γενικά ευγενής. Είναι οικογενειακό τους. Πάντα είχαν υποτακτικούς για τις "βρώμικες δουλειές". Εγώ στο ύψος μου, με υπονοούμενα. Έχω όμως τους κατάλληλους μηχανισμούς λάσπης και συκοφαντίας, έχω εκτοξευτήρες ρουκετών και καφέ εναντίον του αντιπάλου μου, που παράγουν τίτλους και παραθυρομαχίες. Κανένας από αυτούς τους εκτοξευτήρες δεν έχει σημαδέψει ποτέ τον Καρατζαφέρη.

   Την ημέρα της "γιορτής της δημοκρατίας", τα μέλη, οι οπαδοί και οι άσπονδοι φίλοι του ΠΑΣΟΚ, καλούνται να διαλέξουν πρόσωπο. Έχουν προηγηθεί ηρωϊκές μάχες και βαθειές αναλύσεις, για το πάχος, τη βουλημία, την επιθετικότητα, το βλέμμα που γυαλίζει, την αλαζονεία, την ευγένεια, την ευφράδεια κλπ, λες και διαλέγουμε ηθοποιό για ταινία, ή για θεατρικό έργο.  Τι θα είναι ο ρόλος δε μας νοιάζει. Τι λέει το σενάριο κανέναν δεν απασχολεί. Χωρίς να ερωτηθούν τι πρέπει να κάνει το πρόσωπο αυτό, οι ψηφοφόροι  καλούνται να δώσουν δύο ευρώ και να ψηφίσουν τον καλύτερο. "Ψήφισα το Γκιόργκος Παπαντρέος γιατί είναι πιο καλός" δηλώνει η έγχρωμη φίλη του κινήματος στην τηλεόραση. Πιο καλός σε τί;

  Τώρα ο Καρατζαφέρης αποφαίνεται: "Έπαιξε κατενάτσιο η οικογενειοκρατία και κέρδισε". Ξεχνάει ότι ως Telecity υπηρέτησε με συνέπεια την οικογενειοκρατία. Τι είναι ο ηγέτης του ΠΑΣΟΚ πολιτικά; Τι είναι ο Καρατζαφέρης;

  Για την κυβέρνηση ξέρουμε ότι είναι δεξιά. Κατηγορείται μάλιστα από την "Καθημερινή" π.χ. ότι δεν είναι αρκετά δεξιά. Ότι δεν είναι αποφασιστική, ότι ενώ ο λαός έχει συντηρητικοποιηθεί και είναι έτοιμος να φάει το ξύλο του αδιαμαρτύρητα, η κυβέρνηση διστάζει να δείρει. Δικά μου λόγια αυτά, τι θέλει να πει ο ποιητής λέω, την κεντρική ιδέα. Κι΄ ας θεωρεί ο ποιητής μαζοχιστή τον συντηρητικό και μανιώδη οπαδό της μεταρρύθμισης. Για το ΠΑΣΟΚ τί ξέρουμε σήμερα; Ότι ψάχνεται. Για τον Καρατζαφέρη τί ξέρουμε; Ότι ...θίγεται όταν τον λένε ακροδεξιό, διότι  κατά τη γνώμη του δεν υπάρχει αριστερά και δεξιά. Τι έλεγε ο ηγέτης του ΠΑΣΟΚ, όταν πήρε το ...θαμπό δαχτυλίδι; "Μη μου βάζετε ετικέτες, δεν υπάρχει αριστερά και δεξιά". Τώρα ισχυρίζεται ότι "έμαθε, ωρίμασε, άλλαξε, αποφάσισε".
  
        Έχουμε λοιπόν και λέμε: Μια κυβέρνηση που αρνείται ότι είναι δεξιά, αλλά είναι. Μια αξιωματική αντιπολίτευση που ωρίμασε και θα μας πει σιγά – σιγά τί είναι. Θα κάνει και συνέδριο και θα αποφασίσει δημοκρατικά. Έναν Καρατζαφέρη που έχει καρατζαφέρει χάρη στο εκλογικό σύστημα Σκανδαλίδη και στους καναλάρχες να το παίζει ρυθμιστής της κατάστασης. Ένα ΚΚΕ που λέει ότι το ΠΑΣΟΚ έκανε μια τρύπα στο νερό και τελείωσε. Έναν ΣΥΡΙΖΑ που κάνει προτάσεις στο ΠΑΣΟΚ και στο ΚΚΕ. Μια γενική εκστρατεία των ιδιωτικών ΜΜΕ εναντίον των κομμάτων και της "κομματοκρατίας". Μια θεωρία για τη μεταδημοκρατία. Και σχέδια. Πολλά σχέδια στα παρασκήνια.
 
       Τα ναρκωτικά και τα όπλα ήρθαν στο προσκήνιο λόγω Ζωνιανών και παίζουν ακόμη. Ο βιασμός ενός κοριτσιού 9 ετών, μπήκε θριαμβευτικά στη επικαιρότητα. Η εγκληματικότητα είναι πάντα καλό γήπεδο για την βιομηχανία της εικόνας και των εντυπώσεων. Όμως όπως έλεγε ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, "εμπρηστές υπήρχαν, υπάρχουν και θα υπάρχουν". Έμποροι ναρκωτικών υπήρχαν, υπάρχουν και θα υπάρχουν. Βιαστές υπήρχαν, υπάρχουν και θα υπάρχουν. Και παιδιών ναι. Κυρίως μέσα και γύρω από την οικογένεια. Αλλά και απ΄ έξω, όπως στην περίπτωση που προκάλεσε δήλωση του πρωθυπουργού. Ποιός κυνηγάει σήμερα τους εμπρηστές; Σε όλα τα κανάλια ακούγεται η φράση "είναι πολλά τα λεφτά". Ο εμπρησμός, η τσιμεντοποίηση ή η γκολφοποίηση, το εμπόριο ναρκωτικών και η σεξουαλική εκμετάλλευση των παιδιών (που απέκτησε και πολιτική έκφραση στην Ολλανδία), είναι επικερδείς δραστηριότητες. Ποιός θα πολεμήσει την επιχειρηματικότητα της παιδικής πορνογραφίας π.χ; Το σύστημα που την παράγει;
 
       Η "γιορτή της δημοκρατίας" χρειάστηκε ιδιωτικές εταιρίες για να γίνει. Και χρειάστηκε και χρήματα. Αυτό κάτι λέει. Στην Αμερική ήδη κάποιοι έχουν μάθει, ότι μόνο το χαρτί είναι αξιόπιστο για ψηφοφορίες. Όπου μπαίνει η νέα τεχνολογία, το πράγμα δεν ελέγχεται. Η εκλογή προέδρου στο ΠΑΣΟΚ, έδωσε το μέτρο της αμερικανοποίησής μας. Στην Αμερική η "γιορτή της δημοκρατίας" τραβάει σε μάκρος και είναι και κει η αναζήτηση ενός ρόλου, χωρίς σενάριο. Μια γυναίκα σύζυγος προέδρου και  ένας μαύρος για πρώτη φορά και κάποιοι λευκοί όπως πάντα, υποβάλλονται σε διάφορες δοκιμασίες για το αξίωμα του προέδρου της χώρας. Ριάλιτι για την τηλεόραση. Ο θρίαμβος της ψυχολογίας επί της πολιτικής. Η κυριαρχία της διαφήμισης και του μάρκετινγκ επί της λογικής. Στις τέτοιου τύπου "γιορτές της δημοκρατίας", κυριαρχούν συνήθως οι επικοινωνιολόγοι και οι επιχειρηματίες της βιομηχανίας επηρεασμού της κοινής γνώμης. Άρα η επιχειρηματικότητα. Και το χρήμα.